dinsdag 15 augustus 2017

Leven in de brouwerij.




De avondbioscoop levert vaak prachtige luchten op, zo mooi. Je moet er voor gaan zitten, startklaar met je camera want de zon zakt snel achter de horizon. Maar niet alleen s'avonds is er wat te beleven aan de waterkant, ook overdag. Als het mooi weer is, en wij tijd hebben in de ochtend of middag voor een kop koffie of thee aan de waterkant zitten we daar toch wel regelmatig, met camera. Zeker nu ik een nieuwe lens heb is het toch wel heel leuk dat er soms een spektakel vlak voor je neus afspeelt. Dit keer een eend die een waar waterballet opvoert.





Schijnbaar vond hij dat hij uitgebreid moest badderen, er werd flink met water gesmeten, duikpartijen, de veren in orde brengen, uitschudden en zorgen dat je verenpak weer helemaal als een zondags verenpak er uit ziet. Geweldig, rustig zittend met de camera waren wij het doodstille publiek van dit prachtige moment. De act heeft een 10 minuten geduurd, waarna hij langzaam, trots en in de volle pronk wegzwom, wie weet op weg naar een afspraakje met een leuke dame. Hij had zich in ieder geval goed voorbereid en helemaal in de pronk kan hij vast vol vertrouwen naar zijn afspraakje gaan. Leuk om dan op de 1e rang te zitten van dit waterballet.

 

zondag 13 augustus 2017

Over de Wipbrug......



Toen wij hier vorig jaar kwamen wonen zat er een bijzondere sleutel aan de sleutelbos met een naamkaartje: "de Wipbrug". Wie krijgt er nu een sleutel van een brug...... wij dus. Het is de brug waar de Eegracht ( het stadje) eindigt en het buitengebied begint. Aan de achterzijde van het huis ligt de tuin grenzend aan de Westelijke Dijgracht waar de Wipbrug onderdeel van uitmaakt. De bewoners hier hebben toch wel een boot of zoals in ons geval een bootje, een Friese schouw. Vaak werden ze gebruikt voor het dagelijkse vervoer, overzetten van melkbussen, goederen of wegbrengen van kinderen. Ons bootje kan nog gemakkelijk onder de brug doorvaren, maar je weet maar nooit....stel voor dat we ooit de eigenaar worden van een hogere boot, dan hebben we een sleutel om de brug te openen.
 



 

 
 

In het buitengebied staan de laatste twee boerderijen, waarvan een nog een traditionele Friese Kop,hals,rompboerderij is, met kelders onder de kamers van het voorhuis. En om de kelders koel te houden zitten er luiken voor, zo mooi dat dit nog behouden is gebleven.

Altijd als ik daar loop krijg ik het eilandgevoel. Niet zo verwonderlijk, ooit heeft IJlst aan de Middelsee gelegen. Deze is dicht geslipt toen de Suydersee (nu het IJsselmeer) ontstond en dijken werden opgeworpen. Als je bij ons in de tuin spit kom je nog vele schelpen tegen, de aarde bewaart zijn herinneringen aan toen zorgvuldig. .




 
En eigenlijk is dit buitengebied, De Ruterpolder nog een eilandje. Het is geheel omgeven door water, nog mooi glooiend met hier en daar dijkjes. Een prachtig wandelgebied, en om het gebied te kunnen verlaten moet je toch echt zelf het pontje bedienen, een overhaal. Dat blijft iedere keer weer een mooi onderdeel van de wandeltocht







De zomer vordert langzaam, de roep van overvliegende ganzen, de kieviten verzamelen zich alweer her en der, de eenden zijn weer volop te vinden op de steigers, de jongen worden al groot,..........prachtig om te horen en te zien maar ik wil toch nog wel graag de zomer nog even oprekken.

 

vrijdag 11 augustus 2017

beschermd stadsgezicht......




IJlst heeft een beschermd stadsgezicht........soms vinden mensen dat lastig omdat je wel wat gebonden bent aan regels. Maar wat een geluk dat die er soms toch zijn. Daardoor wordt er niet zomaar iets afgebroken en blijft het straatbeeld behouden. Hier en daar zijn er wel wat aanpassingen maar het straatbeeld is nog behoorlijk intact gebleven. Als je hier rondwandelt beleef je de geschiedenis van eeuwen geleden. de geveltjes zijn rijkelijk versierd, de klinkertjes straat, de hekjes bij de overtuinen, het blijft leuk om hier je boodschappen te doen of Storm uit te laten.





 

donderdag 10 augustus 2017

Nog 3 ramen te gaan......



De voorzijde van het huis staat aan de stadszijde. Best bijzonder om eigenlijk in het stadscentrum van oud IJlst te wonen, ook al is het maar een klein stadje. En aan de achterzijde te kunnen genieten van een grote tuin grenzend aan een natuurgebied met weids uitzicht. Ons huis is een grachtenpand, gelegen aan de Ee, nu een gracht maar ooit een riviertje die zorgde voor de verbinding met de Middelsee.  Nu wordt het bevaren door sloepjes en het geeft je altijd dat vakantiegevoel in ons eigen huis. Het blijft altijd spannend of de boten onder de grachtenbruggen door kunnen varen. Menig vlaggetje is gesneuveld omdat men vergat dat deze ver boven de boot uitstak. Maar over het algemeen vaart men met een rustig gangetje door de gracht, langs de overtuintjes richting de Geeuw of It Sou, het bredere vaarwater. En ondanks het vakantiegevoel willen we een dezer weken de laatste 3 ramen aan de voorzijde restaureren en verven. Het zal vast gaan lukken, maar eerst nemen we zelf ook een paar dagen vrij af om gewoon even er op uit te trekken in onze eigen omgeving.

 

woensdag 9 augustus 2017

Toch nog landelijk wonen in een stad(je).



Wonen in een ieniemini stadje, in het historisch centrum aan de voorzijde van het huis. En dan ook nog het geluk hebben dat je aan de achterzijde van het huis een grote tuin hebt, grenzend aan het water en een natuurgebied. Bij de keuze van de inrichting van de tuin waren er een aantal dingen belangrijk. Een tuin die aansluit bij het grachtenpand, maar tegelijk ook de verbinding met het natuurgebied aangaat. Dus we hebben een kruidentuin met een oud fruitornament in het middelpunt. Het fruitornament is nog een erfenis van de vorige bewoner en past goed op deze plek.De buxushaagjes zijn diagonaal aangeplant en zorgen voor een ruitpatroon. Ook de fruitboompjes die ik nu kan leiden, vormen een ruitpatroon tegen de gerestaureerde muur. Een paar jaar geleden heb ik ze geënt. Nu beginnen ze al aardig te groeien en over 5 jaar zullen ze al forse takken hebben en vrucht dragen.


Achter de bloemenborder begint de  boomgaard. Vorig jaar aangeplant, stevig in het blad, sommige fruitbomen hebben zelfs gebloeid in het voorjaar en 2 appelbomen dragen nu appels, met blosjes. De Notarisappel en de Schone van Iephof, oude historische fruitrassen. Het roept weer een beetje de herinnering op aan ons vorige huis, de boerderij. Als de wind niet te hard tekeer gaat zit er zelfs een maaltje appels aan.

 
 
 En na de boomgaard is ligt nog een stuk gras met een steiger aan het water. We zitten daar vaak, heerlijk aan de waterkant, met uitzicht op de Ruterpolder. Het natuurgebied met zijn roodbonte Friese koeien, waar de kalveren gewoon meelopen met hun moeders. Zij verblijven daar dag en nacht, en begrazen het land. Een heerlijke plek waar we nog de roep van Kieviten en Grutto's horen. En in de verte zien we de zeilen en masten door het land schuiven. De Ruterpolder is een eiland, omgeven door water en bereikbaar met een pontje, een overhaal. Een voor ons een unieke plek, een combinatie van het wonen in een gezellig klein stadje, en tegelijk de beleving ervaren van de landelijkheid van de waterzijde en een natuurgebied.
 


 
 
 


dinsdag 8 augustus 2017

En er wordt hard gewerkt......


 
Niet alleen maar boottochtjes, slenteren door Urk en rondhangen in de tuin en aan de waterkant. Er wordt toch ook geklust. Vorig jaar hadden we al een groot gedeelte van het restauratiewerk en schilderwerk buitenom gedaan. Vele roedes, onderdorpels en delen van kozijnwerk zijn vervangen. In 1975 zijn er allemaal nieuwe ramen en kozijnen inclusief deurkozijnen ingekomen. Maar de laatste jaren, met het ouder worden van de vorige bewoners, is het hoognodige wel gebeurd aan schilderwerk maar is het toch wel achteruit gegaan. De benedenverdieping zowel aan de voor- als achterzijde van het huis en het atelier stond er weer picobello bij. Maar nu is de beurt aan de 2e en 3e verdieping. En vooral die 3e verdieping is erg hoog. Gelukkig ontdekten wij dat de ramen eruit gehaald konden worden. (dat heb je met schuiframen, yoepie) Want juist die ramen hadden nog wel wat roedes die vervangen moesten worden, een tijdrovend klusje, heerlijk als je dat gewoon binnen kan doen bij je eigen werktafel. De achterzijde van het huis is nu geheel onder handen genomen. Wat een heerlijk voldaan gevoel.....en ondertussen bereiden we ons voor op het schilderwerk van de 2e en 3e verdieping aan de voorkant, 3 ramen te gaan en erg hoog boven de grond.


 

vrijdag 4 augustus 2017

Grassen weven zich door de border.




Vorig jaar hebben we hier een tuin aangelegd. Nu in augustus een jaar later, de bomen en de hagen doen hun best. De tuin  heeft al een mooie border waar de planten al behoorlijk uit dijen. Mooi om te zien dat de grassen al behoorlijk hun best doen en zich weven met de bloeiende planten. Straks in de herfst kan ik wat pollen delen en een grotere groep maken of zorgen voor een goede verdeling door de border. Wij genieten nu erg van het resultaat na een jaar. Het is ongelooflijk wat een groeikracht de natuur heeft, wetende dat de tuin ieder jaar volwassener zal worden.











Dicht bij huis.......



Je hoeft niet altijd ver weg te gaan om te ontdekken welke mooie plekjes er te ontdekken zijn. Mijnklusman en ik zijn niet altijd aan het klussen of in het atelier aan het werk. Als de zon schijnt en het een prachtige dag is ronden we onze werkzaamheden wel eens wat eerder af op de dag. We pakken ons bootje en varen dan nog voor een paar boodschappen naar Sneek. Het vaartochtje over de Geeuw is al een hele belevenis en zeker ook de binnenkomst van Sneek met zijn prachtige en unieke waterpoort. Het valt mij altijd weer op hoe mooi de oude binnenstad is, met zijn oude en rijk versierde gebouwen, de torentjes, de rode pannendaken kris kras door elkaar, de grachten dwars door de stad en de vele gezellige terrassen. Ik mis een beetje de Biënnale in Venetië dit jaar, het vele lopen en trap op en af is denk ik nog iets teveel. Maar zo lopend door de stad waan ik mij soms in Italië, zeker op deze zonnige dag. ( 2 weken geleden).  Zelfs de steegjes doen wat Italiaans aan. We ploffen aan het eind van de middag maar neer op een van de terrassen, onder de lindenbomen. Ook hier zijn er veel mensen en spelende kinderen, het beeld van een Italiaans pleintje...maar het is gewoon Sneek. We bestellen maar een wijntje met een broodplankje met pesto en olijven. Dat is dan ook een leuke en gezellige afsluiter van  het einde van de middag.


 







 


 

 


 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...