zondag 14 mei 2017

Pas op de plaats




Ook al ben je gewend om gewoon je dag te vullen, soms kun je niet anders dan even pas op de plaats maken. Een ingreep en twee stalen krukken vergezellen mij nu bij korte wandelingetjes. Het is even niet anders en met 6 weken zal het ergste ook wel weer achter de rug zijn. Gelukkig laat het zonnetje zich zien, kan ik al lopen tot aan de waterkant. En als ik daar eenmaal ben aangeland is het leven met het ritme van de natuur. Genietend van het gescharrel van de eenden, de futen en de pasgeboren kuikentjes. Wel een beetje schrijnend, zo zwemmen de eenden met een voltallige groep, en dagelijks zie je het groepje kleiner worden tot men nog met 1 eendje zwemt. het ritme en het leven in de natuur is toch ook niet altijd harmonieus. En op de achtergrond, over de Ruterpolder klinkt de roep van de Grutto's. Ook al kan ik op dit moment beperkt lopen, het genieten daar aan de waterkant is er niet minder om.

 

zaterdag 6 mei 2017

Voorjaars explosie




Zon, bewolking, regen en wind het wisselt dit voorjaar per dag. Met gevolg dat er een ware explosie in de tuin heeft plaatsgevonden. De voorjaarsschoonmaak zit erop, het onkruid heb ik weer wat in de hand. Dat blijft met dit weer ook groeien en de grond is voedzaam. En nu begint ook echt de bloei, je kunt alweer het jaartje verschil zien. Vorig jaar alles aangeplant en nu worden het echt al een beetje groepen. Nu goed bijhouden met het onkruid dat scheelt weer in de toekomst. Een tuin waar de planten naar elkaar toegroeien en de grond bedekken is toch iets minder gevoelig voor onkruid maar een onderhoud loze tuin daar geloof ik niet zo in. Bovendien is het ook leuk om je gedachten te verzetten en met je handen in de aarde te wroeten.




De Japanse esdoorn, de akeleien en de judaspenning is de erfenis van de vorige eigenaar. we hebben er Zwarte tulpen tussen geplant en hier en daar komt zowaar een plukje vergeet me nietjes op. Zo mooi in het voorjaar, de eerste bloei.  Ook de uienbollen doen het hier goed, de ruit is nu al een enorme pol met flink veel knoppen en de verbena (ijzerhard) houdt het hier ook vol. Wat is het heerlijk om een tuin in ontwikkeling te zien en amper te kunnen wachten tot hij weer een beetje volgroeid is. Dat was heerlijk van onze vorige tuin die 17 jaar oud was, een prachtige volgroeide tuin met bomen die hun eigen vorm hadden in de winter. Dat komt hier vast ook wel weer op den duur.

 

vrijdag 5 mei 2017

Gaast, een ienieminie dorpje aan de dijk




We konden het niet laten om ook even door Gaast te lopen. Een heel klein dorpje aan de IJsselmeerdijk. Op de dijk zie je in de verte te afsluitdijk met zijn sluizen. En ja de klep stond weer wegens een mankement open. Waar heb ik dat eerder gehoord..........
Gaast is een dorpje waar een beetje kriskras door- en achtelkaar gebouwd is. Kleine huisjes en mooie oude pastoriewoningen met oude serres, smalle straatjes en steegjes.





 Een klein stroompje zich slingert door het dorp en het word omarmt door de weilanden en rietvelden met nog meer water. Zo leuk om met de zon op een middagje gewoon te slenteren langs mooie oude huizen, de bloeiende prunussen, dotterbloemen en over bruggetjes steeds weer te genieten van de weerspiegelingen in het water. Eigenlijk kun je in een alledaags eenvoudig dorpje geraakt worden door de grote schoonheid.




 

Achter de dijk




Een favoriet tochtje in het voorjaar. de tour achter de IJsselmeerdijk. En dan natuurlijk ook een kijkje op de dijk. de dijk is altijd goed bemand met grasmaaier robotten, nl. de schapen. Zij bepalen ook het ritme op de weg en als ze genoeg hebben van het spaarzame verkeer dan gaan ze gewoon de straat bezetten. Het zijn heerlijke ondeugende lummels.

 
 En daar boven op de dijk tussen Workum en het plaatsje Gaast ligt buitendijks het gebied de Waard. Zo mooi, zo verstilt en zo vogelrijk. De graslanden, het riet, prachtig van kleur en een strakblauwe lucht met wat wolken, dat is echt het voorjaar beleven.
 






 

donderdag 4 mei 2017

Lam + bermbloeien = LENTE.




Het is altijd weer fijn om een wandeling te maken met storm in het achterland rondom IJlst. Zeker nu, als de zon schijnt, de bermen vol staan met bloeiend fluitenkruid en koolzaad. Groene weilanden, met dartelende lammetjes, grazende schapen en koeien.

De dijkweg tussen Westhem en Blauwhûs





 

woensdag 19 april 2017

Opruimen......


Vandaag de dag na de paasdagen maar even weer het gewone ritme oppakken. wat opruimen, nee niet de chocoladevormen, veertjes en vogelnestje. Die horen toch wel bij het voorjaar. Die is immers begonnen en nog niet voorbij. We genieten volop van het zonnetje, s,morgens staat hij altijd volop in de kamer. Zeker in het voorjaar, de leilinden die voor het huis staan zijn nog kaal en filteren nog geen licht. Ik denk dat het dit jaar ook zal moeten herstellen van de wel heel erg fikse snoeibeurt die door de gemeente is uitgevoerd. Hopelijk groeien ze nu heel hart en gaat het weer snel lijken op die prachtige monumentale rij leilinden langs de overtuinen. s,Middags staat de zon te schijnen in de achtertuin en genieten we volop aan de keukentafel van de zon in de keuken. Het is geen terrasweer, een wat koude wind en dat kun je toch wel goed vernemen hier in het Friese landje. gewoon lekker gezellig binnen, je eigen werkzaamheden, een kop koffie en vanmiddag toch maar de jas aan en een sjaal om, klaar voor een fikse wandeling met Storm.




 

zondag 16 april 2017

de reis van de boomstronken.



De boomstronken/wortels van de coniferen lagen al een tijdje in de tuin. In de wacht, te zwaar om te tillen en moeilijk te verzagen voor een houtkachel. Even heb ik nog gedacht aan een kunstwerk met kettingzaag hout bewerken. Maar ik heb genoeg zelfkennis dat daar mijn kracht, letterlijk en figuurlijk niet ligt. Gelukkig kregen we burenhulp en een fantastisch idee werd werkelijkheid. De buren van een eindje verder wilden graag helpen. En als boer ben je een geweldige bedenker blijkt maar weer. Vervoer door de steeg ging niet lukken, veel wordt hier over het water vervoerd. Dat was ook de enige optie, varen naar de (stads) boerderij, die ook aan het water ligt. Daar stond wel een kraan en daar dus weer aan land hijsen. Een gewaagde actie en een groot avontuur. Mannen blijven jongens en gingen de strijd aan. Wat was het een prachtig gezicht......Dank Bouke en Rinke en Hans.


Ze staan nu op het erf van de boer. Dinsdag beginnen ze aan hun laatste reis, per kar naar de groenverwerking. En wie weet zit er straks een stukje herinnering in een zak compost.
 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...