zondag 17 september 2017

Langzaam verschijnen hier en daar wat stilleventjes......





De vloeren liggen, de slaapkamers zijn geverfd , de logeerkamer is zo goed als klaar (op de luiken voor de ramen en een trapje bij de bedstede na). Onze slaapkamer heeft nu verlichting en langzamerhand borrelen de ideeën op om ook hier de slaapkamer verder aan te kleden. Eigenlijk heb ik genoeg materiaal maar het irriteert mij ook altijd vrij snel als iets weer te vol wordt en naar mijn gevoel moet het ook kloppen. Passen bij dit huis, het is toch weer een beetje een andere stijl en sfeer  dan ons vorige huis, een woonboerderij. Een ding is nog hetzelfde als in de woonboerderij, de oude houten deurknop aan de deuren van de bedstedewand en de deur van de slaapkamer. De vorige bewoners hebben vast geweten dat wij er in kwamen wonen, voelt zo goed.  Het heeft allemaal even tijd nodig om te groeien.......ik struin dan maar even weer op zolder waar veel dingen staan waar ik niet direct afscheid van wilde nemen. tenslotte waren het vaak dingen die met moeite en veel tijd verzameld zijn en ook dierbare gekregen dingen waar ik nog steeds heel blij van wordt. Ook zij zullen een plekje vinden, Het eerste hangt al aan de muur of staat op mooie plekjes als een oude tafel.

De schoenmallen hebben alweer een plekje gekregen. Leuk om zo steeds meer ons eigen sfeertje op te bouwen en steeds meer onze eigen plek te creëren.







 

maandag 11 september 2017

Stond al lang op mijn verlanglijstje....

De slaapkamer van onszelf was al mooi opgeknapt, en er stond ook al wat in, maar wat in ieder geval ontbrak was nog een grotere kast en een lamp. Wij hadden tijdelijk een looplamp aan het bed gehangen zodat we wat licht hadden. Maar voordat je het weet is er anderhalf jaar om en is die situatie normaal. De kast komt er wel want die staat nu nog in mijn atelier. Als het atelier deze winter verbouwd gaat worden, dan zal ook de kast naar de slaapkamer verhuizen.  De looplamp hebben we een vaste plek gegeven naast het bed, hangend aan een stoere haak.




Ik zocht al een tijd om een grote gaaslamp. In de woonkamer hadden we een jaar geleden dergelijke kleine exemplaren gekocht en ik wist dat er een grotere versie van een zwarte gaaslamp moest bestaan. Maar steeds viste ik achter het net, bellen en men kon hem niet meer bestellen of was net verkocht. Deze week hadden we geluk. In Leeuwarden bij De Woonwinkel kwam hij voorbij op Facebook. Dus die dag maar gelijk achter de lamp aan en ondertussen heeft hij na heel wat heen en weer geschuif en vooral proberen uit te vinden wat de beste plek is zijn plaats gevonden. Als klusje er achteraan zullen we een sleuf moeten maken voor de elektra, maar voorlopig kunnen we nu gewoon een lamp aandoen, geeft een mooie sfeer en maakt de slaapkamer weer een stukje af.

 



 

vrijdag 8 september 2017

Zonder klussen........

Een leven zonder klussen.........dat is voor ons ondenkbaar. Heerlijk om overzicht te hebben op een klein lijstje met klussen. Daarnaast kunnen we nu na gaan denken over de inrichting van de bovenverdieping. Op zolder had ik nog veel materiaal bewaard waar ik geen afscheid van wilde nemen. En nu vinden ze weer een nieuw plekje hier in dit huis. Blij met dierbare objecten die herinneringen oproepen, foto's gemaakt door een vriend toen de nevel optrok boven het water bij onze (vorige) woonboerderij, een zeldzaam bordje "Gelieve de schippers.....enz.)


Op de Overloop:





En natuurlijk de logeerkamer (ramen zijn ondertussen ook schoon) verder inrichten met een nieuwe lamp:



De logeerkamer is de voormalige woonkamer van de bakkersgezinnen die hier ooit gewoond hebben. Vandaar de royale kamer met een bedstede wand (ook een monument). Stel je voor, in vroegere tijden lagen de kinderen in de bedstede en als er visite kwam keek je voorzichtig mee wie op bezoek kwamen en luisterde je naar de gesprekken. Dat moet spannend geweest zijn. Of een moeder die s'avonds haar breiwerk oppakte en jij in slaap viel door het geluid van  tikkende  pennen.... Nu herinnert de logeerkamer nog aan de bakkerij....... Een oud broodkastje, en de originele diggelkast is een kast geworden vol met een verzameling bakblikken, chocoladevormen, wafelijzers enz. En aan de muur boven het bed hangen de spanen meel zeven. Langzaam komt toch onze eigen sfeer in het huis.
 








 

woensdag 6 september 2017

Maandagmiddag....varen.

Maandagmiddag, zon, een blauwe hemel en enkele witte wolken, weinig wind....gewoon een heerlijke middag om nog uit te varen. De weersvoorspelling voor de komende 2 dagen was regen (en dat kwam uit). Dus je moet je leven leven en we besloten om te kijken of we de vaarroute tussen Oosthem en Sneek konden vinden. Storm was in zijn nopjes, zondag waren we met vrienden uitgevaren en hadden we hem met moeite het huis ingekregen want hij zat al klaar op de steiger voor vertrek. Het was de 2e keer dat hij niet meekon en dat vind hij niet leuk. Maar die maandag ging hij weer mee en helemaal in zijn nopjes stond hij voorop de boeg.

Het was best even zoeken naar het beginpunt bij Oosthem. Niet meer dan een smal watertje ergens in het dorp, voor de brug, door het knusse dorp, langs de kerk (gelukkig zie je die nooit over het hoofd) vonden we onze vaarroute. Het was langzaam varen, en goed opletten er was wel een hele lage brug. Het is allemaal gelukt en we konden Oosthem achter ons laten.



 
 
Het leek meer op een ontdekkingstocht, waar we uitkwamen wisten we niet echt, maar wel ergens bij Sneek. Soms werd je verrast door de open vergezichten, de hele smalle doorgangen en de stilte op het water. Heerlijk om een uur lang niemand tegen te komen. Ook logisch, voor zeilers is het geen goede vaarweg en ook niet voor de wat grotere boten. Je ziet dan veel vogels en nog heel veel grote libelle's.
 
Ik hou enorm van deze route's je krijgt dan bijna een alleen op de wereld gevoel, de zon in je gezicht en even is er geen tijd en geen andere wereld die voort jaagt. Alleen maar de beleving van dat moment en de verrassing van wat er komt als je een bocht omvaart of door een nauw gedeelte met rietkragen vaart. De beleving van de natuur, water wat land inneemt, de afsterving van bomen in het water en de spanning waar je uitkomt.
 












 
Om uiteindelijk bij de Geeuw uit te komen. En dat is erg breed water tussen Sneek en IJlst. We maken de afslag naar Sneek, een terras in het oude binnen-centrum, om vervolgens terug te varen naar IJlst. En daar keert langzamerhand de realiteit terug. Er wordt gewerkt. Grote schepen liggen aan de wal, voor teer, ter reparatie op de werf en wie weet wat nog meer. Het blijft altijd een boeiend beeld en het is weer leuk thuiskomen.





 
 
 

Vissers dorpen, stadjes aan het IJsselmeer.....

Vorige week kregen we bezoek. Mijn zoon met zijn Mexicaanse vriendin. het was haar eerste keer dat ze in Nederland was. Dan moet je zeker ook de Friese vissersdorpjes en stadjes bezoeken langs het IJsselmeer. De crockpot stond aan........om s,avonds met elkaar te eten. Wat leuk om te horen wat de verschillen zijn, als je in een grote wereldstad woont, dan is natuurlijk Friesland, de groene weilanden, de koeien, het vele, vele water en ienieminie dorpjes wel een hele openbaring. En Nederland (Friesland is zo schoon). Dat valt schijnbaar op. En natuurlijk is er veel gefotografeerdEn zo reden wij bij Oude Mirdum langs de dijk. Gaasterland een glooiend gebied, rijden door de bossen om plotseling aan het IJsselmeer te staan. Dan is het uniek om even bij Laaxum te stoppen. Een van god verlaten gebied, met een paar huizen, een vervallen visafslag, een koffie/thee gelegenheid (wat toch wel een bepaalde charme heeft, eigenlijk een soort gelegenheid van het huishouden van Jan Steen, maar hier past ook geen glossy, trendy koffietentje. De vis schijnt hier overheerlijk te zijn. Die wordt dagelijks nog gevangen in het IJsselmeer, de aal en bot. Beroemd zijn de vissers, 2 broers, een vissersboot en een verlaten haventje. Tenzij de vissersboot van de broers is aangemeerd. Het is best heel bijzonder dit stukje Friesland, onaangetast door projectontwikkelaar, het lijkt alsof hier gewoon het leven voortschrijd zonder invloed van buitenaf. Simpel, sober, maar wat een rijkdom denk ik wel eens. Waar maken wij ons wel niet druk over allemaal, en zie hier.......je gaat je echt afvragen waar de waarde ligt van het zijn op dit prachtige verlaten plekje.

LAAXUM:




 
We reden verder, Langs de dijk naar Stavoren met zijn haven. De kleurige havenhuizen, en natuurlijk de verbinding met het IJsselmeer.
 

 
HINDELOOPEN, een prachtig oud stadje, waar het water altijd belangrijk is geweest, de mooie kleine straatjes, de wirwar van doorelkaar en achterelkaar gebouwde huisjes, een terrasje gepikt, nieuwsgierige mussen en een gezellige drukte.











 


 




 
We keerden huiswaarts, en bij binnenkomst rook het huis heerlijk, het is dan alleen nog aanschuiven en genieten van de maaltijd. begin van de avond nog een wandelingetje door IJlst, als je uit het buitenland komt moet je toch op zijn minst de molen hebben gezien. Leuk ook om zelf ook weer met nieuwe ogen naar je eigen omgeving te kijken, het blijft zo mooi en Friesland voelt en is ook gewoon mijn thuisland.
 


 
 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...