Maandagmiddag....varen.

Maandagmiddag, zon, een blauwe hemel en enkele witte wolken, weinig wind....gewoon een heerlijke middag om nog uit te varen. De weersvoorspelling voor de komende 2 dagen was regen (en dat kwam uit). Dus je moet je leven leven en we besloten om te kijken of we de vaarroute tussen Oosthem en Sneek konden vinden. Storm was in zijn nopjes, zondag waren we met vrienden uitgevaren en hadden we hem met moeite het huis ingekregen want hij zat al klaar op de steiger voor vertrek. Het was de 2e keer dat hij niet meekon en dat vind hij niet leuk. Maar die maandag ging hij weer mee en helemaal in zijn nopjes stond hij voorop de boeg.

Het was best even zoeken naar het beginpunt bij Oosthem. Niet meer dan een smal watertje ergens in het dorp, voor de brug, door het knusse dorp, langs de kerk (gelukkig zie je die nooit over het hoofd) vonden we onze vaarroute. Het was langzaam varen, en goed opletten er was wel een hele lage brug. Het is allemaal gelukt en we konden Oosthem achter ons laten.

 

 

Het leek meer op een ontdekkingstocht, waar we uitkwamen wisten we niet echt, maar wel ergens bij Sneek. Soms werd je verrast door de open vergezichten, de hele smalle doorgangen en de stilte op het water. Heerlijk om een uur lang niemand tegen te komen. Ook logisch, voor zeilers is het geen goede vaarweg en ook niet voor de wat grotere boten. Je ziet dan veel vogels en nog heel veel grote libelle's.

 

Ik hou enorm van deze route's je krijgt dan bijna een alleen op de wereld gevoel, de zon in je gezicht en even is er geen tijd en geen andere wereld die voort jaagt. Alleen maar de beleving van dat moment en de verrassing van wat er komt als je een bocht omvaart of door een nauw gedeelte met rietkragen vaart. De beleving van de natuur, water wat land inneemt, de afsterving van bomen in het water en de spanning waar je uitkomt.

 

 

Om uiteindelijk bij de Geeuw uit te komen. En dat is erg breed water tussen Sneek en IJlst. We maken de afslag naar Sneek, een terras in het oude binnen-centrum, om vervolgens terug te varen naar IJlst. En daar keert langzamerhand de realiteit terug. Er wordt gewerkt. Grote schepen liggen aan de wal, voor teer, ter reparatie op de werf en wie weet wat nog meer. Het blijft altijd een boeiend beeld en het is weer leuk thuiskomen.

 

 

 

Dicht bij huis.......



Je hoeft niet altijd ver weg te gaan om te ontdekken welke mooie plekjes er te ontdekken zijn. Mijnklusman en ik zijn niet altijd aan het klussen of in het atelier aan het werk. Als de zon schijnt en het een prachtige dag is ronden we onze werkzaamheden wel eens wat eerder af op de dag. We pakken ons bootje en varen dan nog voor een paar boodschappen naar Sneek. Het vaartochtje over de Geeuw is al een hele belevenis en zeker ook de binnenkomst van Sneek met zijn prachtige en unieke waterpoort. Het valt mij altijd weer op hoe mooi de oude binnenstad is, met zijn oude en rijk versierde gebouwen, de torentjes, de rode pannendaken kris kras door elkaar, de grachten dwars door de stad en de vele gezellige terrassen. Ik mis een beetje de Biënnale in Venetië dit jaar, het vele lopen en trap op en af is denk ik nog iets teveel. Maar zo lopend door de stad waan ik mij soms in Italië, zeker op deze zonnige dag. ( 2 weken geleden).  Zelfs de steegjes doen wat Italiaans aan. We ploffen aan het eind van de middag maar neer op een van de terrassen, onder de lindenbomen. Ook hier zijn er veel mensen en spelende kinderen, het beeld van een Italiaans pleintje...maar het is gewoon Sneek. We bestellen maar een wijntje met een broodplankje met pesto en olijven. Dat is dan ook een leuke en gezellige afsluiter van  het einde van de middag.

 



 



 

 

 

Logeren op de buurt

Ryken, mijn buurjongetje vroeg wie er ging slapen in de bedstee, ik antwoorde dat de bedstede, het bed voor het logeren van de kleinkinderen was. Ik zag zijn gezicht en antwoorde snel.....en voor buurjongetjes die Ryken heten. Het probleem was opgelost. En nu was het zover. De eerste week van de vakantie. Hij wilde toch wel heel graag logeren maar oooh, wat spannend. De eerste nacht was hij soms wakker, ik hoorde hem wel scharrelen en wat spelen met zijn zaklamp, Dat is het leuke van de bedstee....inclusief zaklamp. En om kwart over zeven hebben we het 2 persoons bed gebombardeerd tot 3 persoons bed en samen hebben we naar de wolken liggen kijken. Wat kun je daar veel in ontdekken, schaatsen, een beer, een zonnebril......een spelletje die schijnbaar generaties lang gespeeld wordt want ik herken het zo van toen ikzelf nog klein was. Hele verhalen kun je erbij verzinnen.

 

De 2e dag sliep Ryken door tot 8 uur, hij zal nu wel gewend zijn aan het logeren bij de buren. Maar goed, met een logeerpartijtje ga je toch ook iets ondernemen, het was droog en een wolkenlucht dus de kinderboerderij moest heel leuk zijn in Sneek. Tsja en als je Sneek nog niet op je duimpje kent dan kun je zomaar ergens anders belanden. Het werd het Wilhelminapark. Een prachtig park, aangelegd in het kroningsjaar van Koningin Wilhelmina.



Een prachtig park geworden door de 119 jaar heen. Bomen groeien uit tot reuzenbomen, een prachtig park met koninklijke volières, met heuse rieten daken en prachtige oude binnendeuren. En met de waterpartijen, het overhangende groen en de ijzeren bruggetjes waan je je in de tuinen van Monet.

 

 

Ja en Ryken had zijn eigen beleving van dit (pret) park, een hardlooplaan, bomen meten, boom klimmen en boomlopen. En ja een heus jongen van dagen bankje. De dag kun je plukken zoals hij zich voordoet en de lol was er niet minder om. De volgende keer op naar de kinderboerderij die ik ondertussen weet te vinden.

5 x 2 armen wijd.



 

 

 

 



zondags vaartochtje door Sneek

Aan het eind van de Geeuw vaar je Sneek binnen, en als eerste zien we dus de Waterpoort, een prachtig monument aan het water. Het is altijd heel erg leuk om Sneek door te varen.

Deze zonnige zondag, het is best wel al gezellig druk op de terrasjes. Op het water is het nu nog rustig. De beroepsvaart ligt ook aan de wal te genieten van de vrije zondag en een enkele schippersvrouw grijpt het mooie weer aan, om van de zondag de wasdag te maken.

Mooi om gewoon rustig genieten van deze prachtige stad. We laten ook Sneek achter ons en varen naar de Frentsjerter Feart. Om daar strak een picknickplek te gaan zoeken, lekker eten en drinken en Storm en Ryken kunnen even lekker rennen.  En nog onder een aantal bruggen doorvaren .

 

 

 

 

 

 

En we besluiten om bij de grote brug te stoppen, een prachtige rietkraag, een mooi picknickplekje aan de wal op het landje en we kunnen daar goed aanleggen. De picknickmand was al snel leeg, de magen gevuld en tijd om met Storm te spelen, achter stokken aan laten rennen en even op de Strûn. Een heerlijke stop om even gewoon iets anders te doen dan varen. Maar er komt een tijd dat we weer huiswaarts moesten keren, dus terug naar de thuishaven in IJlst.