Dicht bij huis.......



Je hoeft niet altijd ver weg te gaan om te ontdekken welke mooie plekjes er te ontdekken zijn. Mijnklusman en ik zijn niet altijd aan het klussen of in het atelier aan het werk. Als de zon schijnt en het een prachtige dag is ronden we onze werkzaamheden wel eens wat eerder af op de dag. We pakken ons bootje en varen dan nog voor een paar boodschappen naar Sneek. Het vaartochtje over de Geeuw is al een hele belevenis en zeker ook de binnenkomst van Sneek met zijn prachtige en unieke waterpoort. Het valt mij altijd weer op hoe mooi de oude binnenstad is, met zijn oude en rijk versierde gebouwen, de torentjes, de rode pannendaken kris kras door elkaar, de grachten dwars door de stad en de vele gezellige terrassen. Ik mis een beetje de Biënnale in Venetië dit jaar, het vele lopen en trap op en af is denk ik nog iets teveel. Maar zo lopend door de stad waan ik mij soms in Italië, zeker op deze zonnige dag. ( 2 weken geleden).  Zelfs de steegjes doen wat Italiaans aan. We ploffen aan het eind van de middag maar neer op een van de terrassen, onder de lindenbomen. Ook hier zijn er veel mensen en spelende kinderen, het beeld van een Italiaans pleintje...maar het is gewoon Sneek. We bestellen maar een wijntje met een broodplankje met pesto en olijven. Dat is dan ook een leuke en gezellige afsluiter van  het einde van de middag.

 



 



 

 

 

Logeren op de buurt

Ryken, mijn buurjongetje vroeg wie er ging slapen in de bedstee, ik antwoorde dat de bedstede, het bed voor het logeren van de kleinkinderen was. Ik zag zijn gezicht en antwoorde snel.....en voor buurjongetjes die Ryken heten. Het probleem was opgelost. En nu was het zover. De eerste week van de vakantie. Hij wilde toch wel heel graag logeren maar oooh, wat spannend. De eerste nacht was hij soms wakker, ik hoorde hem wel scharrelen en wat spelen met zijn zaklamp, Dat is het leuke van de bedstee....inclusief zaklamp. En om kwart over zeven hebben we het 2 persoons bed gebombardeerd tot 3 persoons bed en samen hebben we naar de wolken liggen kijken. Wat kun je daar veel in ontdekken, schaatsen, een beer, een zonnebril......een spelletje die schijnbaar generaties lang gespeeld wordt want ik herken het zo van toen ikzelf nog klein was. Hele verhalen kun je erbij verzinnen.

 

De 2e dag sliep Ryken door tot 8 uur, hij zal nu wel gewend zijn aan het logeren bij de buren. Maar goed, met een logeerpartijtje ga je toch ook iets ondernemen, het was droog en een wolkenlucht dus de kinderboerderij moest heel leuk zijn in Sneek. Tsja en als je Sneek nog niet op je duimpje kent dan kun je zomaar ergens anders belanden. Het werd het Wilhelminapark. Een prachtig park, aangelegd in het kroningsjaar van Koningin Wilhelmina.



Een prachtig park geworden door de 119 jaar heen. Bomen groeien uit tot reuzenbomen, een prachtig park met koninklijke volières, met heuse rieten daken en prachtige oude binnendeuren. En met de waterpartijen, het overhangende groen en de ijzeren bruggetjes waan je je in de tuinen van Monet.

 

 

Ja en Ryken had zijn eigen beleving van dit (pret) park, een hardlooplaan, bomen meten, boom klimmen en boomlopen. En ja een heus jongen van dagen bankje. De dag kun je plukken zoals hij zich voordoet en de lol was er niet minder om. De volgende keer op naar de kinderboerderij die ik ondertussen weet te vinden.

5 x 2 armen wijd.



 

 

 

 



De tuin rondom het atelier.

Werken in mijn atelier is op dit moment heerlijk. De besloten binnen ruimte werkt prima. Groot genoeg om voor mijzelf te werken , een mooie lichtval op deze zonnige dagen en toch ook een mooi zicht op de tuin en het buitengebied van water en weilanden. En nu met het warme weer kan ik de deur openzetten en buiten de pauzes houden om te koffiedrinken of te lunchen. Langzaam bouw ik weer mijn eigen werkritme op en voelt het weer goed om gewoon met mijn eigen dingen, onderzoek en werk bezig te kunnen zijn.

 

Tuin in juli

Wij kregen een paar weken geleden een aantal kennissen voor het eerst op bezoek in IJlst. het was mooi weer en ze verrasten ons enorm met hun bezoek. Gesprekken en koffie aan de buitentafel, bijpraten om weer even op de hoogte te zijn van elkaars levens, de veranderingen en dat wat altijd gewoon doorgaat en goed is. En zo kwam ons huis ter sprake, de Ruterpolder en ook onze tuin. Toen ik vertelde dat wij vorig jaar begonnen zijn om van de tuin wat eigenlijk een groot grasveld was, met langs de kant her en der erg uitgegroeide enorme coniferen, de tuin is geworden die er nu dus is, was de verbazing groot. Maar ook ikzelf sta te kijken van de groeikracht van de natuur. En de planten die we vorig jaar geplant hebben, zo enorm groot zijn geworden en grassen hebben zich zelfs uitgezaaid. Het was een andere aanpak van een tuin aanleggen dan in het vorige huis (een boerderij). Ik miste mijn vriendin Tineke, een tuinarchitecte die daar de tuin getekend had, een fantastische tuin, Maar ik heb ook veel van haar geleerd....eerst nadenken wat je wil als totaalplan. In ieder geval wilde ik graag de tuin verbinden met het water en de aangrenzende ongerepte natuur van de Ruterpolder. Maar dit is ook een Grachtenpand, een eeuwenoud herenhuis die toch ook een bepaald karakter heeft en dus ook een bijbehorende tuin behoort te hebben. Een aantal zaken waren voor mij belangrijk. Een oude stenen muur die er staat is goed voor de achtergrond van leifruitbomen....en ja gelukkig had ik al een paar geënte bomen die nog moeten groeien en waarvan ik de vorm zelf kan bepalen. Dat wordt dus een ruitvorm. Daarnaast stonden er buxus planten, die heb ik bij elkaar geplaatst en zal straks dan ook een golvend groene partij vormen langs het oude pad van Friese geeltjes. Een kruidentuin stond op mijn lijstje en wat een geluk dat er een prachtig betonnen tuinornament is blijven staan op een betonnen zuil van de vorige bewoners voor in het midden van de kruidentuin. Tsja en daar hoort een buxushaag bij. En weer laat ik ook daar de ruitvorm terug komen. tsja en dan het bloemenvak, opgaande weefplanten in combinatie met grassen om aan te sluiten bij de Ruterpolder. En wij kunnen ook echt niet zonder een boomgaard, dus weer een aangeplant en wie weet kunnen we met een paar jaar weer als vanouds onder de bomen in een natuurlijke schaduw genieten aan een lange tafel tot in de laatste uurtjes. Terugkijkend op een anderhalf jaar tuinieren hier in IJlst is er al veel gebeurd. Nu moet de natuur de rest doen, wij kunnen nu genieten van de rijkdom, een beetje onkruidvrij houden en vooral leiden maar niet te veel sturen.

 

 

 

 

 

terrasje pikken in Heeg

Heeg ligt vlakbij IJlst, voor een kort vaartochtje is dat goed te doen. het is altijd genieten om daar binnen te varen. Je komt altijd eerst de oude tjalken enzovoort tegen in de buitenhavens. Dat is genieten van het goed onderhouden varend erfgoed en ik kan het dan ook niet laten om ze voor de zoveelste keer maar weer vast te leggen.

We laten de buiten-en binnen havens achter ons en varen Heeg in, dat is juist zo leuk. het water loopt ook door Heeg heen. het is altijd een mooie beleving, de pittoreske huizen, zelfs de schuren zijn prachtig. En overal zie je masten bovenuit steken of boten aangemeerd liggen en veel terrassen. Dus we leggen aan om de benen te strekken,(vooral de mijne) een plek op een terras aan het water te zoeken en onze dorst te lessen. En heerlijk gewoon even zitten, de levendigheid in zo'n dorp, hoe leuk kan een terrasbeleving zijn met een heuse paling-aak in het zicht.  En aan de overkant ligt een huis met een prachtige dakkapel met een spreuk, thuis even opgezocht wat de betekenis was. Eigenlijk heel eenvoudig, het huis ziet zichzelf (de spiegeling in het water) Tegenwoordig hebben we vele teksten en Quoten, vooral hoe je moet leven in woorden........Terugkomend op de tekst van de prachtige dakkapel, ik hou wel van deze Friese nuchterheid van deze tekst, toen had niemand van een quote gehoord maar  vond men woorden voor wat men zag en bewonderde.