Dagje op pad.

Vrijdags gaan we nog weleens er op uit. Zo ook afgelopen vrijdag. Na dagenlang met de handen in de aarde te hebben gewroet en een mooi groot bordervak rijker welke we hebben gevuld met gekregen stekken. Daar ben ik zo blij mee.
Toch zochten we ook nog wel wat speciale soorten. De border wil ik graag vullen met vaste planten en grassen en dan natuurlijk weven, de Dutch wave.  Of het gaat lukken..... de tijd zal het uitwijzen.

De specialiteiten welke ik in mijn vorige tuin vergaard had door te zoeken bij allerlei kwekerijen zijn natuurlijk achtergebleven in de tuin van onze voormalige boerderij. Dus weer tijd om opnieuw te verzamelen.

Wij zijn onderweg gegaan naar Eenrum in Groningen. Daar is de kwekerij: de kleine plantage. Een eldorado voor tuinliefhebbers, dus ook voor ons.  Je voelt je net een kind in een snoepwinkel, keuzes maken is dan moeilijk. Maar gelukkig had ik een verlanglijstje gemaakt met de namen van mijn favoriete planten en grassen. Ik denk dat ik anders met heel andere planten thuis was gekomen. Het is een prachtige kwekerij, met mooie tuinen rondom. Zelfs in deze tijd is het leuk om even de tuinen door te lopen. Zien wat er op komt en je kunt nog steeds genieten van de vele Helleborussen, welke bijna uitgebloeid zijn, maar nog steeds prachtig. De combinatie van houtwallen, hagen, beplanting en kunst maken het tot een leuk ommetje. En ook hier moet hard gewerkt worden, dat hoort er gewoon bij en is een geruststellende gedachte.

Een kop koffie met koek op het terras en nog even kijken bij de prachtige bleekpotten. Die ga ik in ieder geval op mijn verlanglijstje voor mijn verjaardag zetten. Een boek rijker van Piet Oudolf, zo geweldig. Niet een boek over planten (want die heb ik), maar een boek over zijn visie op het beplanten van een tuin en zijn prachtige projecten.

De kistjes met planten en grassen ingeladen, Storm die kwispelend en blij was dat we weer met ons drietjes in de auto zitten. Een mooie terugreis, over de kleine landweggetjes, de grote statige huizen en de vergezichten, het halen van verse krentenbollen bij een klein bakkerswinkeltje, dat alles is een mooi kadootje. De stop onderweg voor een fikse wandeling met een uitgelaten Storm maakte die dag gewoon tot een geweldige dag.

De planten hebben we zaterdag geplant, en nu maar groeien.......ik wil ze de grond wel uitkijken.

 

Mist en nevel, na een warme dag.

Gisteravond trok de mist op. Hier liggen veel sloten en stukjes water in de Ruterpolder. Die zie je het eerst bij mistig weer. Daar trekt de mist en nevel na een warme zonnige dag en het koeler worden van de nacht als eerste op. Witte rook lijkt er dan omhoog te komen overal in het landschap. De lucht werd prachtig roze rood met een likje paars.

 

 

De koeien lijken zich er niets van aan te trekken, zich niet bewust van de schoonheid eten ze gestaag door. En het dijkje langs het water is een geliefd plekje om zich te verzamelen. Zo uitkijkend op de polder vanuit de tuin lijkt het een oer Hollands schilderij welke eeuwen geleden geschilderd is, nee niet Hollands..... gewoon "Frys" natuurlijk. Het wonen hier is niet alleen wonen in een prachtig mooi grachtenpand, maar ook de tuin en de Ruterpolder (onze achtertuin) maken het plaatje compleet. Ik voel mij dan ook een heel rijk mens.

 

 

Nieuwsgierige buren.....

Het biologische fokbedrijf Rispens State is sinds 2004 gevestigd in IJlst. Rispens State bestaat uit een monumentale boerderij, een diervriendelijke potstal met ruim 40 roodbonten en 50 hectare grasland. De locatie heeft een rijke geschiedenis en wordt al honderden jaren bewoond. Een van de bewoners was de 17de-eeuwse burgemeester van IJlst: Schelto van Rispens.

De Friese roodbonte koe is een authentieke koe afkomstig uit Friesland. Op dit moment zijn er slechts 500 Friese roodbonten. De Friese roodbonte koe is een krachtige, oer-Hollandse koe.
In de Middeleeuwen waren bijna alle Nederlandse koeien roodbont. Nadat de veepest in 1750 driekwart van de veestapel velde, werden zwartbonte koeien uit Denemarken (Jutland) en Duitsland ingevoerd. Deze dieren werden de voorouders van het Fries-Hollandse vee. Aan het eind van de 19e eeuw nam de vraag vanuit het buitenland naar zwartbonte Friese koeien toe. De Friese roodbonte koe komt in de verdrukking.
In 1993 werd geconstateerd dat er nog maar 17 Fries roodbonte koeien en 4 stieren over waren.De Friese roodbonte koe is een met uitsterven bedreigde koe. Steeds meer boeren en instanties zorgen ervoor dat de koe met veel cultuurhistorische waarde niet verdwijnt. Zo ook op Rispens State hier in IJlst.

Rispens State is een biologisch fokbedrijf voor Friese roodbonte koeien: een authentieke Friese koe die met uitsterven wordt bedreigd. De roodbonten vormen een belangrijk onderdeel van de geschiedenis van Friesland én Nederland. Behoud van cultuurhistorie, dierenwelzijn en het terugbrengen van variëteit in de Nederlandse veestapel staan bij Rispens State centraal.

 

 

Het 50 hectare grasland is het natuurgebied de Ruterpolder. Een paar weken geleden zijn de koeien buiten. En zodoende hebben we nu nieuwe buren. Nieuwsgierig onderbreken ze hun gegraas als je buiten komt. Ze kijken je met heldere bruine ogen aan en gaan vervolgens weer ongestoord verder met eten.

Gezellig en ook wel heel bijzonder om deze buren te zien rondlopen, rustig hun dag doorbrengen met de dingen die hun bezig houden, grazen, kauwen en herkauwen. Een mooi gezicht, onverstoorbaar, ze laten zich niet van hun stuk brengen. Deze buren zijn nu heer en meester van de Ruterpolder.

21 April kun je een kijkje nemen in de potstal van Rispens state, dat ga ik zeker doen.
Maar voorlopig ga ik met mooi weer gewoon zittend in de ligstoelen aan het water genieten van mijn nieuwsgierige buren.
 

Kievits bloemen.......

Wij houden erg van planten en bloemen die gewoon in deze streek thuis horen. Zo ook natuurlijk de Stinsen planten. Ooit heeft hier vlakbij een Friese Stinse gestaan en ik probeer mij dat wel eens voor te stellen. Zo'n prachtig middeleeuws(steen) gebouw, met verdedigingstoren, 3 personeelshuizen en een poortgebouw. En waarschijnlijk een tuin met stinsenplanten. Het kievitsbloemetje kwam hier wellicht heel veel voor.

Wij hebben tussen de buxusbollen aan het van der Scheerleantsje een aantal kievitsbloembolletjes geplant. Ze staan in volle bloei.

En ook een grote betonnen schaal aan het water gevuld met het hoge blauwgras en kievitsbloemen. Nu is het zover, een gevulde schaal met een bloeiende rijkdom langs de waterkant. Dat is volop genieten vanuit de ligstoelen aan het water van een zonnige dag, het kabbelende water, de eenden en de meerkoetjes die druk in de weer zijn, en.... de kievitsbloemen met het mooie blauwgrijze gras. Het deint met de wind mee.
Een heerlijke dag met werken in de tuin, gekregen plantenstekken planten een moment voor jezelf in de ligstoelen tot de zon ondergaat.

 

 

Het vordert gestaag.....

Werk in uitvoering.... dat zal voorlopig nog wel even het motto hier zijn. Een vriend van ons vroeg, hoe lang wonen jullie hier ook alweer, ja 2 maanden. En inderdaad er is al veel gebeurd. De tuin is gefreesd, daar waar nodig is,  gras grotendeels verwijdert, geharkt en het gedeelte " kruidentuin " zijn de buxushaagjes geplant en gevuld met kruiden.

Het is nu wakker worden, kijken en genieten naar dat wat er al is, de fruitbomen en de kruidentuin.

 

 



Toen wij hier kwamen wonen vertelde de buurvrouw dat onder het klimop ( dat was door de jaren heen verwoekerd) een pad met Friese geeltjes lag. mevrouw van der Scheer was erg trots op dat pad, wat bijna helemaal doorloopt tot aan het water. Wij hebben het pad weer vrij gemaakt van het klimop en zullen er zuinig op zijn. We noemen het dan ook het "van der Scheerleantsje" . Zo zal het ook de geschiedenis ingaan. Omzoomd door de borders en aan de andere kant grassen met buxusbollen, deels welke ook al in de tuin stonden. ja ik weet het ze zijn nog heel erg klein. Maar dat komt goed.

Tegen de muur op het zuiden staan 3 fruitboompjes. Het zijn fruitboompjes welke ik vorig jaar geënt heb, zoals de rode Gravenstein, de glorie van Holland en de zoete Armgard. Het moeten leifruitbomen worden en dit jaar zal de eerste horizontale takken aangebonden kunnen worden. Uiteindelijk zullen er 3 horizontale strengen als leiboom volwassen worden. In het oude huis had ik jaren terug ook zelf leifruitbomen geënt. Dat zijn nu prachtig dragende bomen. Mijn hoop is weer gevestigd op deze nieuwe aanwas. Leuk en boeiend om de tuin te volgen en te zien groeien tot een volwassen tuin.

De rode Gravenstein laat zijn eerste blaadjes zien, hij heeft de winter overleefd.

 

Alle goede dingen komen langzaam....

En zo gaat het ook met de tuin.  Tuinplannen getekend, in je hoofd droom je hoe deze droomtuin er uit gaat zien. Maar goed, met dromen alleen kom je er niet, Er zal hard gewerkt moeten worden. Werk in uitvoering..........

Het groene grastapijt zal deels gefreesd moeten worden, ruimte maken voor een kruidentuin, klassiek en formeel, zoals het hoort bij dit grachtenhuis. Maar ook lekker om straks gewoon buiten tijdens het koken je verse kruiden te plukken. 

Een groot zwart vlak gefreesd voor een bloemenborder in combinatie met grassen, vlakken gefreesd voor de hortensia vakken. De tuin begint langzaam zijn structuur te krijgen. In mijn hoofd droom ik van een bloeiend veld, een boomgaard waar fruit hangt, een terras aan het water. Paden en terrassen van Friese geeltjes. Het oude pad van de vorige bewoner houden we in eer. We hebben het al gedoopt tot het "van der Scheerlaentsje". En vanaf de steiger in het water gaat dit verder als een vlonderpad door de boomgaard, met aan weerszijden gewoon ongemaaide banen gras, welke gaan bloeien en wie weet met fluitenkruid gemengd.. We kunnen er altijd nog wilde bloemenmengsels in uit zaaien, goed voor de bijen en goed voor de fruitbomen. Maar zover is het nog lang niet, alhoewel dromen altijd fantastisch zijn.

 

 De kruidentuin is al gerealiseerd, formeel en klassiek passend bij het grachtenhuis. Inclusief buxus voor de haagjes en allerlei kruiden, met in het midden het fruitornament van beton, welke wij aantroffen in deze tuin en waar we ook heel blij mee zijn. Hij heeft zijn plek gevonden, centraal en het midden van deze kruidentuin en rondom de voet hebben we blauw bloeiende wilde planten gezaaid. Over een aantal weken zal ik nogmaals zaaien voor een zomerlang plezier van een uitbundig bloeiende weelde .
De eerste gebakken aardappeltjes met verse rozemarijn hebben we al gegeten. In de keuken aan de lange tafel met uitzicht op de tuin en de landerijen en het smaakte overheerlijk.

Zou de aanhouder winnen.....

Elke ochtend, middag en avond wandelt dit stelletje zoekend door de tuin. Ze blijven maar volhouden. Zoekend naar een plekje voor hun nest. Zelfs de klimopwanden lijken wellicht een goed plekje. Samen zitten ze gebroederlijk naast elkaar, een plekje met uitzicht over het water en de Ruterpolder. Wat wil een eend nog meer. Het is een optie, ze denken er nog over na. Het is leuk om het gescharrel te zien, elke dag waggelend door de tuin. Ze blijven rond hangen bij de steiger waarna ze tevreden door het water zwemmen.  En je weet maar nooit...........wie weet gaat het lukken met de eenden korf in het water aan de oever, tussen het riet. Veilig voor nieuwsgierige katten en honden en veilig voor de roofvogels.