stilstaandagen....

Deze week een dag prachtig zonnig weer en omdat het niet altijd luieren kan zijn hebben we die dag maar aangegrepen om een klus te klaren. In de tuin stonden hoge, hele hoge coniferen. Ooit geplant door de jongens van de vorige bewoner in de jaren 70. Dus je snapt het alt, te groot maar deze bomen horen toch niet in een Fries landschap. Als voorstander van een tuin met zoveel mogelijk vlinderplanten, bijenplanten en vooral inheemse planten moesten deze enorme groene coniferen toch echt wijken. In het voorjaar was geen optie, de tortel en houtduiven maakten veel gebruik van de boom. Dus deze zomer langzaam begonnen met de takken van onderaf te verwijderen, met het oog op het vogelleven en hun "thuis". Maar nu moesten ze toch echt het veld ruimen.

 

Met hulp van een boer, jazeker IJlst heeft nog een stadsboerderij hier vlakbij en hun zonen, die het maar al te spannend vinden. De mouwen flink opgestroopt en de schouders eronder hebben ze flink doorgewerkt totdat de zon onderging.

En jawel de bomen zijn nu neergehaald en al in mootjes gehakt. Nu nog de stronken verwijderen en heel , heel veel groen wegwerken, maar dat zal zeker lukken in het nieuwe jaar. Wel moeten we nu na gaan denken over de verdere invulling van de tuin.... maar dat is ook weer leuk. Een nieuw jaar en nieuwe plannen.

 

stilstaandagen

Na de wandeling hebben we een klein ommetje gemaakt langs de IJsselmeerdijk. maar de wereld werd steeds kleiner, normaal zie je de enorme vlaktes met water, maar het waren nu de vlaktes met mist. Wel een heel verstild beeld, en mooi zoals het is.

Het is dat je er aardig bekend bent, maar anders rij je Laaxum in de mist voorbij. Het is een vissersdorpje met een haven, vier huizen en een café. Een prachtige plek en wij zijn hier dan maar gestopt. En jawel, het cafeetje was open, zo verrassend in the middle of nowhere. Het is een plek waar wij deze zomer ook geweest zijn, maar nu met de mist is het bijna een dramatische plek. Zo mooi, zo stil. De enigste vissersboot lag niet aan de wal. De beide vissers (broers) waren ondanks de mist uitgevaren. Zij zijn opgegroeid in dit gebied, kennen het water op hun duimpje en toen wij weggingen lag de boot weer aangemeerd. De dag zat er op voor hun. Een kop koffie met appelgebak en voor Ryken een ijsje, ondanks de kou. En toen zijn we toch echt richting huis gegaan. Ook daar was de mist binnengetrokken. Heerlijk om een warm huis binnen te stappen en voldaan terug te kijken op een heerlijke dag terwijl we een kaarsje aansteken.

 

grapje

 

 

 

 

De stilstaan dagen

 

Een wandeling voordat je het jaar afsluit kan zo heerlijk zijn. Gewoon de frisse lucht opsnuiven. Dus vandaag maar een middagje vrijaf genomen, even geen beslommeringen rondom ons huis maar gewoon, de vrijheid nemen om te genieten van deze tijd van het jaar. het zonnetje scheen bij vertrek, maar we wilden graag naar Gaasterland, een klein half uurtje van ons af. En hoe dichter wij bij Oudemirdum kwamen, hoe meer wij merkten dat de mist optrok vanuit het IJsselmeer. Het is een prachtig gebied, waarbij het landshap glooiend is, de kust kliffen heeft en nog veel bossen, en natuurlijk de IJsselmeer kust. Wij waren al meermaals door Oudemirdum gereden en vaak gedacht hier in dit bos moeten we toch eens een kijkje nemen.  En dan loop je er zomaar. Ondanks de kaalheid van de bomen is het een prachtig gebied, en de mist zorgde voor een prachtige sfeer, het was gewoon een fantastische beleving op een door de weekse dag.

 

 

 

En Storm had een speelmaatje mee, onze buurjongen Ryken. Storm blij en Ryken blij, maar wij ook blij om zomaar je buurjongen voor een middagje te mogen lenen. En Ryken ontpopt zich als een stoere ballengooier voor Storm, ontdekt een grote steen, helemaal hiernaartoe gerold uit Noorwegen in de IJstijd, en Storm gaat toch weer liever achter ballen aan. En dan die hoge luchtmachttoren, wat jammer dat de deur is afgesloten......spannend om eigenlijk eens naar boven te klimmen. Kortom een prachtige middag.

 

 

 

 

De stilstaan dagen

De dagen tussen kerst en oud en nieuw. Ik noem ze altijd de stilstaan dagen. Dagen waarin je nageniet van de gezellige kerstdagen, veel mensen genieten van hun vrije dagen en voor mij zijn het ook vaak dagen waarin ik weer even stilsta bij gewoon de herinneringen aan van alles en nog wat en de belevenissen van dit jaar. 

 

wat een grote impact had was onze verhuizing, van heel groot naar  kleiner, van een boerderij naar een grachtenhuis, van een buurt waarin wij ver van elkaar af woonden, naar naaste buren. Van een uitzicht op maisvelden (en dat zijn toch ook hele hoge schuttingen) naar uitzicht op een natuurgebied waar de koeien loslopen, van wonen aan het water met vele sluizen, naar een steiger in je eigen tuin en weg kunnen varen naar de vele meren hier in Friesland, en van een toilet zonder fonteintje naar een toilet met een fonteintje.

 

Tsja dat laatste punt was altijd wel een heikel punt in het vorige huis van huize Taselaar. Bij de gasten zat de toilet in de douche, dus geen punt. Aan onze zijde zat een toilet zonder fonteintje, en het was nog best een klusje om dat in orde te maken ivm. gebrek aan leidingen. Ik had al de meest fantastische fonteintjes opgekocht.

 

 

 

En met het wonen in dit eeuwenoude grachtenhuis (voormalige bakkerij) viel je met de deur in huis. dat went snel want de mensen voelen zich na een paar keer welkom genoeg om gewoon door de steeg achterom te komen. En dat heeft toch ook wel wat. De vorige eigenaar heeft het pand volledig gerestaureerd met een vakman met kennis, nl. de restaurateur van Friesland, Yde Schakel. Dat is overal aan te merken, prachtige vloeren, mooie historische kleuren, geweldige authentieke raam partijen, (wel geheel vernieuwd) en een geheel vernieuwde achtergevel. Zo hebben ze ook een nieuwe indeling gemaakt en ons halletje is in de open ruimte van de benedenverdieping geplaatst met o.a. een toilet met mooie Friese witjes en jawel een prachtig fonteintje, heel oud met een mooi kraantje. het haakje hing ergens in het huis en is nu mijn handdoekhaakje naast het fonteintje. En jawel heel chic, buiten de toilet geplaatst, in het prachtige kleine halletje, met de grijze oude estriken. Hij is gebleven zoals hij was, want daar was niets mis mee, alleen een likje verf en nog wat wensen. (maar goed die moeten er blijven) Zelfs de prachtige spiegel met bijbehorende lampen hangen er nog van de vorige eigenaar. wat zijn wij daar blij mee. De deur is opnieuw gemaakt, maar wel naar het voorbeeld van een oude deur die boven in de bedstee kamer zit.

 

 

 

Wat kan een mens gelukkig zijn met een simpel fonteintje. Alhoewel simpel.... nee fantastisch mooi.

De pop up Bakkerij, Windsma ....IJlst in wintersfeer

17 december was het zover, wat vooraf ging was, veel werk verzetten, je huis deels ombouwen, de voormalige winkel van Bakker Windsma proberen terug te brengen. Het was maar een klein winkeltje. Men had wellicht maar de keuze it bruin- of wit brood en een roggebroodje. En alleen op hoogtij dagen at men een gebakje, waarschijnlijk de Friese oranjekoek. Gebak moest men vooraf bestellen en het werd aan huis bezorgd. In een prachtige houten doos met de naam van de bakker, en een paar dagen later moest men deze houten doos wel weer terug brengen. De houten doos is bewaard gebleven bij de huidige bakker in IJlst, net als een roggebrooddoos met naam. Wat een kado toen ik beide dozen kreeg en wat bijzonder, de dozen staan nu weer in de voormalige bakkerij.

En behalve het ombouwen hebben wij vooral veel gebakken. De kniepertjes die zo bij deze tijd horen en natuurlijk de kruidkoek, een heerlijke lekkernij in de winter. Gevuld met rozijnen, appel en walnoten. Leuk om mijn verzameling bakkerij bakblikken, chocoladevormen en allerlei bakkers gereedschappen uit de kast te halen en een plekje te geven in de pop up winkel. Op de valreep kwam mijn overbuurvrouw, met als verrassing een mooi etalage moccataartje, gewoon omdat het in dit huis hoort. Wat is dat leuk om hier nog maar kort te wonen en je zo welkom te voelen.

Om vijf uur gingen de deuren open en het liep storm. Als bakker Windsma dit nog had kunnen beleven dan had hij zijn ogen niet kunnen geloven, want de belangstelling was groot en de kniepertjes en koeken vlogen de "winkel" uit. Het was een geweldige avond, zo sfeervol, zo gezellig en zo warm. Bijzonder waar een klein elfstedenstadje groot in kan zijn.

 

De donkere dagen voor kerst....

Vandaag sombert het aardig. De vorst is voorbij, de kou is verdwenen maar omdat het warmer is, komt er echt vochtige lucht binnen. Er valt motregen naar beneden en de mist trekt steeds meer binnen. Maar we laten ons er niet door weerhouden. Een mooie dag om gewoon met de kerstsfeer binnen te halen. Het besef dat dit het eerste jaar is dat we in dit huis kerst vieren. Een beetje onwennig begint ook dit huis steeds meer onze eigen stempel te krijgen. Het grachtenpand vraagt toch een wat andere benadering dan de boerderij. Maar goed ik neem toch mijzelf mee en ik hou van sober en eenvoudig. Het grachtenpand was behalve een woonhuis ook een bakkerij met winkel(tje). Ik ben dus maar voorzichtig begonnen in de keuken.

Met de Fakkeljûn in september had ik een mooie particuliere collectie te leen. Maar dat ging natuurlijk terug naar de eigenaar. Ik had hem wel verteld dat als hij ooit dacht om te verkopen, dat ik er belangstelling voor had. Vorige week ging de bel en tot mijn verbazing stond die particuliere verzamelaar op de stoep....of ik nog belangstelling had. Dus het is inderdaad van eigenaar verwisseld. Zo blij met de oude materialen uit een bakkerij inclusief een aantal prachtige chocoladevormen. En nu met de kerst dacht ik dat ik een deel prachtig kan gebruiken om met een aantal  bakkerijmaterialen een mooie kerstsfeer te maken hier in dit grachtenpand. Tulband bakblikken als kaarsenstandaard, de kleine taart bakvormen als waxinelichtjes, de kerstklok bakvormen zijn al mooi van zichzelf en het chocoladelam kan ook best dienen als kerstlam.

En zowaar de kerstboom is binnengehaald en het is even zoeken naar een plek. Kan prima naast de wenteltrap, sfeervol zo naast de oude pilaar.  En het oude kastje aan de muur, wat eigenlijk een Frans raam is inclusief kozijn komt goed van pas. Het kastje is een mooi plekje voor mijn kleine verzameling oude kerstvogeltjes op zo'n leuk klein knijpertje. Een mooie appeltak met zijtakjes en  flink veel knoesten vind zijn plekje in het kastje, een mooie tak om de vogeltjes in te plaatsen. Geweldig de vorige week gekocht wilde asparagus krijgt zijn plek, in de glazen fles of op een kast. Het heeft niet veel nodig, het is zo mooi van zichzelf.

De kerst is ook hier binnengehaald en vanavond kunnen de eerste lichtjes aan. Het sombert misschien buiten, maar we hebben gewoon de warmte van de lichtjes binnengehaald.