Groeizaam weer

In maart/april hebben we in grote lijnen de tuin aangelegd. Opgeschoond en gesnoeid, de planten hier en daar die er nog stonden verplaatst als dat nodig was. We hebben gekozen voor een (stads)tuin welke aansluit bij het landschap, de ruigte, de grassen en het water. Dus een royale border met vaste weefplanten en grassen. Nu alles goed groeit komt er een beetje zicht op de structuur van een (nieuwe) tuin.

april 2016

april 2016

De maand mei en begin juni was erg zonnig en groeizaam weer. De planten beginnen hier en daar flink te bloeien, alhoewel je nog veel grond ziet begint de tuin er steeds beter uit te zien. In het vorige huis maakte ik elke dag een wandelingetje over het erf om te kijken welke verassingen de tuin steeds weer laat zien. Dat doe ik ook nog steeds in deze tuin, meer een stadtuin welke prachtig overgaat in het natuurgebied de Ruterpolder.

De maand juni heeft mij enorm verrast, wat is alles gegroeid en in gedachten weet ik dat het door de jaren heen een volwaardige tuin gaat worden. Het is vooral nu genieten van alles wat groeit en bloeit.



 



 

 

 

Klaar voor de start

Het begon steeds meer te kriebelen, een werkplek bij huis.  Een klein huisje op je eigen grondgebied waar ooit gezinnen in hebben gewoond. Maar het dak moet eigenlijk aangepakt worden inclusief goot. Een waterleiding plaatsen, radiator aansluiten, een aantal dakramen plaatsen voor een betere lichtinval, een vergroting van de ruimte, een kastenwand inclusief aanrecht, de trekbalken terug plaatsen, openheid in de nok en de wens van een glazen pui in de achterzijde om optisch ruimte te krijgen en een fantastisch licht atelier.

Een grote klus en er liggen ook allerlei andere klussen welke ook belangrijk zijn. Maar de kriebel blijft, dus ik heb besloten om mijn eigen atelier maar aan te pakken aan de binnenzijde om alvast te kunnen werken en de wensen uit te voeren als we er echt aan toe zijn. Dus zelf maar de mouwen opgestroopt, de oude kleren aan, en flink de handen uit de mouwen.

De ruimte was behoorlijk beschimmeld, dus schimmel verwijdert, platen vervangen daar waar nodig was, schuren, plamuren en opnieuw schuren en geschilderd. Grote witte vlakken met zo af en toe een lijn of vlak grijs. Het was even een flink klusje.

En nu zijn we twee weken verder. De ruimte is behoorlijk opgeknapt, de vloeren zijn schoon en de tafels, ezel en de atelierdozen zijn van de zolder gehaald. De persen staan weer op hun plaats en de tekenlade kast is weer gevuld met de stapels papier. Een prachtige nieuwe / oude jieldelamp boven de werktafel maakt het toch weer tot mijn eigen werkruimte. De opslag heb ik op een andere plek, nl. de gigantische zolder is een prima opslagruimte. De ruimte is nu toch al aardig mijn eigen atelier ruimte en ik kan hier voorlopig prima werken.

En het wensenlijstje.... dat pakken we in de herfst/winter en volgend voorjaar aan, alles op zijn tijd. Ik ben klaar voor de start.

 

 



 

 

 



 

De tuin in Mei

Onze tuin is een tuin waar een pad in lag, wat buxussen en hortensia,s en veel vogelmelk en lelietjes van Dalen. We proberen te behouden wat er is, zoals het pad van Friese geeltjes die wij het Scheerstraatje noemen naar de vorige eigenaar. het pad was haar trots, het terras was zijn trots. Een terras van dezelfde Friese geeltjes. In het landbouwmuseum had hij in de zeventiger jaren een dergelijk terras/plein gezien waar de stenen in het midden in het rond waren gelegd. Hij vond dat een fantastisch idee en heeft dit dus met liefde bij dit prachtige grachtenpand aan laten leggen. Het verhaal is al mooi, dus wij gaan het behouden. Wel hebben we een kruidentuin aangelegd met traditionele buxusplanten welke straks het klassieke ruitenpatroon moet vormen. In het midden heb ik wilde blauwe bloemen gezaaid, voor de vlinders en de bijen. Daarachter komt een vak met vaste planten en grassen. Ik hou van de tuinen van Piet Oudolf, gewoon simpel met een soort natuurlijke groei en een prachtig wintersilhouet. Daarnaast hebben we de hortensia,s welke ook in de tuin stonden in vakken geplaatst, met een buxus haag. Dan vallen ze ook niet om en zal in de zomer uiteindelijk een lust voor het oog zijn, met behulp van beendermeel. Dat is jarenlang het wondermiddel geweest van mevr.Scheer en oude gewoontes moet je gewoon niet willen veranderen.

Daarachter zijn de fruitbomen geplant. In de toekomst zullen we de overige paden van Friese geeltjes aanleggen en een etrras aan het water met een vlonderpad vanaf het water door de boomgaard welke zal eindigen bij het plantenvak. De eerste sla, de bonenstokken en boontjes verrijzen aan de zijkant langs het pad ter hoogte van de boomgaard.  En dan de bomen die er al stonden, heerlijk die gaan we ook gewoon behouden. Er moet nog wel het een en ander gebeuren en er zullen wensen en dromen blijven maar voor het eerste seizoen, de eerste aanplant zijn we al heel trots op dit prachtige stuk tuin, grenzend aan het water en een natuurgebied.

Ga nu de tuin in, de beendermeel strooien daar waar nodig is, dan kan het groeien.

 

De Kliffen van Friesland

 

 

 

Hemelvaartsdag, de kliffen van Oudemirdum-IJsselmeer. Een prachtig oud en glooiend landschap, ontstaan in de IJstijd. En dan de tuinwallen. Alleen te vinden op Texel en in Wieringen en Gaasterland. In de IJstijd is er een flinke lading keileem achtergebleven. Een deklaag van stuifzand ligt hier overheen. In de tijd dat men schapen en kleivee hild was het noodzakelijk om de percelen te betuinen. Bij gebrek aan opgaande begroeiing, sloten en stenen welke in de zomer het water tegenhielden stapelde men zoden tot muurtjes. De tuinwallen, welke begroeien met een rijkdom van allerlei veldplanten en daardoor weer veel beestjes aantrekken, vogels, vlinders, bijen en wespen. Zo mooi, hoezo ecologisch, hoezo duurzaam.... sommige dingen zijn wij gewoon vergeten.

 

 

Laaksum, het kleinste vissers haventje van Europa.

Hemelvaartsdag 2016, Wij hebben de buurt verkend rondom IJlst (ons nieuwe woonplek). Zo belanden we via het rode klif op weg van Oude Mirdum naar Staveren in het kleine gehuchtje Laaksum. Niet meer dan een haventje, met een paar huizen maar van een grote allesomvattende schoonheid, dat is gewoon niet uit te leggen.

Is het een dorp of een buurtschap? Laaxum (Laaksum – Fries) is zo klein dat men het er niet over eens is. Voorheen was Laaxum een belangrijk vissersdorp, maar sinds het afsluiten van de Zuiderzee is de visserij op Laaxum steeds verder afgenomen.
Met één schip en twee vissers wordt Laaxum wel het kleinste vissersdorp van Europa genoemd. Pittoresk is het zeker. Aan de prachtige kleine haven staat de ‘Hang’ van Laaxum. Een oud gebouw waar het vroeger een drukte van weleer was, hier werd voorheen paling gezouten en gerookt. Nu dient de Hang o.a. voor opslag van vissersspullen en als prachtige achtergrond voor foto’s van bezoekers en toeristen.

Een plek waar je de stilte, de ruimte en de natuurelementen van lucht en water nog kunt beleven.