Dicht bij huis.......



Je hoeft niet altijd ver weg te gaan om te ontdekken welke mooie plekjes er te ontdekken zijn. Mijnklusman en ik zijn niet altijd aan het klussen of in het atelier aan het werk. Als de zon schijnt en het een prachtige dag is ronden we onze werkzaamheden wel eens wat eerder af op de dag. We pakken ons bootje en varen dan nog voor een paar boodschappen naar Sneek. Het vaartochtje over de Geeuw is al een hele belevenis en zeker ook de binnenkomst van Sneek met zijn prachtige en unieke waterpoort. Het valt mij altijd weer op hoe mooi de oude binnenstad is, met zijn oude en rijk versierde gebouwen, de torentjes, de rode pannendaken kris kras door elkaar, de grachten dwars door de stad en de vele gezellige terrassen. Ik mis een beetje de Biënnale in Venetië dit jaar, het vele lopen en trap op en af is denk ik nog iets teveel. Maar zo lopend door de stad waan ik mij soms in Italië, zeker op deze zonnige dag. ( 2 weken geleden).  Zelfs de steegjes doen wat Italiaans aan. We ploffen aan het eind van de middag maar neer op een van de terrassen, onder de lindenbomen. Ook hier zijn er veel mensen en spelende kinderen, het beeld van een Italiaans pleintje...maar het is gewoon Sneek. We bestellen maar een wijntje met een broodplankje met pesto en olijven. Dat is dan ook een leuke en gezellige afsluiter van  het einde van de middag.

 



 



 

 

 

Urk........tijd voor een terras.

Een nieuwe lens, wandelend door Urk, veel te zien, vaak even stoppen voor een foto, voor mij heel gewoon, een ega die toch wel geduld moet hebben........dat moet beloond worden. Dus vlakbij de vuurtoren vinden we een terras. Tijd voor een kop cappuccino, met zicht op het IJsselmeer. Kan ik gelijk mijn nieuwe lens gebruiken. Mooi het tegenlicht en steeds weer een wisselend beeld. het blijft altijd aantrekkelijk om over een muurtje te lopen, en planten gebruiken het kalk van het muurtje om te groeien en tsja die fiets. Spannend het uitzicht vanaf een terras.



 

Urk, en vooral veel visnetten.

Als je door Urk wandelt kom je vooral aan de waterkant en bij de haven veel visnetten tegen. Aan de waterzijde bij de haven staat een schuurtje, handig om daar de netten te drogen, er waait altijd wel wind vanuit het IJsselmeer. De netten worden overal aan vastgeknoopt. Alles wat bruikbaar is zoals lantaarnpalen en de lier in de top van een schuur.  Mooi gezicht en een dankbaar onderwerp om te fotograferen. Het zijn soms bijna abstracte elementen als je er details van fotografeert. Een lijnenspel ontstaat door zon en licht. En soms is zelfs de chaos een mooi onderwerp. Ik hou ervan om mijn eigen compositie uit te zoeken in de chaos en het terug te brengen naar een verstild beeld. En je snapt het al wandelen door Urk is vooral veel kijken en zoeken en niet te hard doorlopen. de nodige haltes nemen en zoeken binnen het beeld. Valt niet mee voor degene die gewoon meewandelt (maar ook geniet) en ellenlang geduld moet hebben.

 

Urk.......en een nieuwe lens.



Vandaag zijn we op weg gegaan naar Urk. De reden was een nieuwe (tele) lens voor mijn camera, tenminste voor mij nieuw. Een jarenlange wens ging in vervulling. De tamronlens gaf steeds een foutmelding, heel jammer, hij werkte gewoon niet op mijn camera. En het is gelukt. Met die prachtige lens op mijn camera zijn we dus Urk door gewandeld.

Urk, aan het IJsselmeer, zon, het water, de vuurtoren, sfeervolle straatjes, boten....gewoon genieten en natuurlijk foto,s gemaakt met mijn nieuwe lens.

 



Logeren op de buurt

Ryken, mijn buurjongetje vroeg wie er ging slapen in de bedstee, ik antwoorde dat de bedstede, het bed voor het logeren van de kleinkinderen was. Ik zag zijn gezicht en antwoorde snel.....en voor buurjongetjes die Ryken heten. Het probleem was opgelost. En nu was het zover. De eerste week van de vakantie. Hij wilde toch wel heel graag logeren maar oooh, wat spannend. De eerste nacht was hij soms wakker, ik hoorde hem wel scharrelen en wat spelen met zijn zaklamp, Dat is het leuke van de bedstee....inclusief zaklamp. En om kwart over zeven hebben we het 2 persoons bed gebombardeerd tot 3 persoons bed en samen hebben we naar de wolken liggen kijken. Wat kun je daar veel in ontdekken, schaatsen, een beer, een zonnebril......een spelletje die schijnbaar generaties lang gespeeld wordt want ik herken het zo van toen ikzelf nog klein was. Hele verhalen kun je erbij verzinnen.

 

De 2e dag sliep Ryken door tot 8 uur, hij zal nu wel gewend zijn aan het logeren bij de buren. Maar goed, met een logeerpartijtje ga je toch ook iets ondernemen, het was droog en een wolkenlucht dus de kinderboerderij moest heel leuk zijn in Sneek. Tsja en als je Sneek nog niet op je duimpje kent dan kun je zomaar ergens anders belanden. Het werd het Wilhelminapark. Een prachtig park, aangelegd in het kroningsjaar van Koningin Wilhelmina.



Een prachtig park geworden door de 119 jaar heen. Bomen groeien uit tot reuzenbomen, een prachtig park met koninklijke volières, met heuse rieten daken en prachtige oude binnendeuren. En met de waterpartijen, het overhangende groen en de ijzeren bruggetjes waan je je in de tuinen van Monet.

 

 

Ja en Ryken had zijn eigen beleving van dit (pret) park, een hardlooplaan, bomen meten, boom klimmen en boomlopen. En ja een heus jongen van dagen bankje. De dag kun je plukken zoals hij zich voordoet en de lol was er niet minder om. De volgende keer op naar de kinderboerderij die ik ondertussen weet te vinden.

5 x 2 armen wijd.



 

 

 

 



De tuin rondom het atelier.

Werken in mijn atelier is op dit moment heerlijk. De besloten binnen ruimte werkt prima. Groot genoeg om voor mijzelf te werken , een mooie lichtval op deze zonnige dagen en toch ook een mooi zicht op de tuin en het buitengebied van water en weilanden. En nu met het warme weer kan ik de deur openzetten en buiten de pauzes houden om te koffiedrinken of te lunchen. Langzaam bouw ik weer mijn eigen werkritme op en voelt het weer goed om gewoon met mijn eigen dingen, onderzoek en werk bezig te kunnen zijn.