Als de mist het veld intrekt.........

Dinsdagochtend werden we wakker in een witte stille wereld. Als wij wakker worden is het eerste wat we doen een blik naar buiten, de tuin, het water en de Ruterpolder waren wit.

 

 

Ook vanuit de keuken, onder het ontbijtje en een glas muntthee krijg je niet genoeg van het uitzicht door de ramen op deze witte dinsdagochtend. De wereld is grijs, zo mooi, zo stil en zo betoverend. Kon het niet laten om nogmaals foto's te nemen van deze spectaculaire verandering als de mist de velden in trekt en de kou alles verandert in een betoverende wereld. het is stil buiten, hier wordt je ook stil van.

 

 

 

 

 

 

Mist is lastig in het verkeer, maar o zo mooi als de mist het veld in trekt en de kou een witte wereld tovert, een goed begin van 2017.

Een (on) gewone wandeling.....

Het begin van de week, een gewone maandag en een gewone ochtend, zoals gewoonlijk klussen. Verven, de badkamerwerkzaamheden, een was draaien enzovoort. Te mooi weer om gewoon dat aan onze neus voorbij te laten gaan. Storm liet het zich geen twee keer zeggen toen we na de lunch riepen......uit Storm. Het was stralend weer, winterse kou, een strak blauwe lucht en met een dikke sjaal, handschoenen en warme laarzen moest het toch goed lukken om deze middag een forse wandeling te maken.

 

We maakten een tochtje voorbij Sneek en we stopten onder de geur van DE (Douwe Egberts). We roken de geur van koffie toen we uitstapten voor een wandeling langs de Alde wei  en de Langwarder Wielen. Een middag, genietend van het prachtige winterlandschap, water, riet, de restanten sneeuw, flarden ijs, de prachtige bomen en ruige velden, de kleuren, de zon en de stilte, een hond die niet moe kan worden en ook nog eens af gaat koelen in het ijskoude water, het geluid van de overtrekkende ganzen.... gewoon een fantastische ongewone wandeling.

 



 

 

 

Terug bij de auto met de geur van DE hadden we ook best zin in een kop hete cappuccino dus op naar Langweer, een afzakkertje in een van de plaatselijke kroegen was de slagroom op de (appel) taart van deze gewone doordeweekse middag.

 

 

 



 



 

 

 

De oude linnenkast.......

Omdat wij vorig jaar in een weekje verhuisd zijn, waren een hoop klussen gewoon niet gebeurd. Normalerwijs neem je iets de tijd om je voor te bereiden en het nieuwe (oude) huis enigszins bewoonbaar te maken. Gelukkig waren de muren allemaal geschilderd en net als in ons vorige (klus) huis hebben we eerst de kamer zo ver mogelijk afgemaakt ivm. het verven van het houtwerk. De plafonds en balken zijn enorme meters en hebben we dus niet geschilderd, maar wel de deuren, en het kozijnwerk. Het is heerlijk om in ieder geval een plek te hebben die er alvast goed uitziet. 2016 was het jaar van het kluswerk, eerst binnen, maar zodra we buiten bezig konden is er een flinke slag gemaakt in de tuin en met het buitenschilderwerk.

 

2017 zal toch ook nog wel een klusjaartje worden, maar goed we kunnen afstrepen van een lijstje en voldaan kijken en genieten van dat wat af is. Wat ik ook tekort kwam waren heerlijke inbouwkasten zoals in ons vorige huis. We hadden daarnaast veel kasten, lockers op mijn atelier, kastjes in het voorhuis enz. Het broodkastje heb ik meegenomen, daar hadden we een plekje voor en de rest toentertijd verkocht.

 Dat geeft ook weer mogelijkheden juist kasten op te scharrelen die in dit huis passen. Op de openruimte naar de slaapkamers en badkamer kon ik goed een linnenkast plaatsen voor jawel het linnengoed, en dan het liefst een kast waar de originele verf nog opzat. En jawel, ik vond de kast in Veenendaal, gebeld, gemaild en afgelopen woensdag de kast gehaald. Wat ontzettend lief, de soep stond klaar met overheerlijk brood en kaas, want het was een eindje rijden. Ja de kast ging met pijn in het hart weg, men ging verhuizen naar een huis uit 1920 met veel inbouwkasten. Met man en buren macht is de kast via het raam naar beneden getild. Eenmaal goed vastgebonden op de kar en uitgezwaaid door de vorige eigenaar en de waarschuwing ...voorzichtig rijden, kwamen we later op de avond weer aan in IJlst.

En daar stond de kast....in de kamer, want we wisten dat transport via de trap naar boven niet zou lukken.

 

Zondag kwamen sterke armen vanuit de buurt en hebben we de kast via het raam naar boven gehesen.  En daar staat hij nu.... een prachtige linnenkast, nu gevuld met het linnengoed, alsof hij hier altijd heeft gestaan. Verf ben ik niet nodig want nee...... hij is zoals hij is, gewoon prachtig.

 

wakker worden in een wereld bestrooid met poedersuiker....

 

 

 

De ochtend beginnen in een witte wereld is altijd fantastisch. Bij mijn zus in Polen ligt een dikke lading sneeuw en deze week stuurde ze de foto's. Prachtig en ik zei nog tegen haar, hier is het prachtig weer met groene vergezichten. Ook mooi, maar sinds vanochtend ziet hier de wereld er ook wit uit. Plotseling heeft de winter ook hier zijn best gedaan en een laagje witte sneeuw/suiker gestrooid over de groene velden, de tuin, de steiger en het water is een beetje bevroren. De zon laat zich niet zien, de wereld bestaat uit echte grijzen en witten. zo mooi, zo verstild voor heel even......... want de dooi nadert.

 

 

 

 

 

 

 

2017 - de stilte van buiten

 

 

 

Buiten is het koud, de nachtvorst laat sporen na en hier en daar is de hagel blijven liggen. De sterke wind die in de eerste dagen van het jaar om het huis heen raasde is gaan liggen. Hier hoor je de wind goed tegen het huis beuken. Hij kan ook flink zijn gang gaan over de vlakte van de Ruterpolder. Zelfs in het water ontstaan dan golfjes en de boot ligt dan ook aardig te klotsen in het water. Goed dat hij stevig vastligt aan de steiger. Maar sinds gisteren is de wind gaan liggen en de zon schijnt regelmatig. Het is stil buiten, de geluiden van de zomer zijn verdwenen en de rust en de stilte van de winter kan soms heerlijk zijn. 2017 heb ik mij dan ook voorgenomen om weer de ruimte op te zoeken van het atelier. Wel ietsje koud maar de werkplaatsheater doet zijn best om de ruimte aangenaam te krijgen. Weer goed om daar de dag door te brengen en weer volop te starten met mijn eigen werk. Ik merk dat ik dit gemist heb en gewoon behoefte heb aan de ruimte voor mijzelf en mijn ideeën weer vorm wil geven.

 

 

En tussen de middag maak ik een ommetje door de tuin, de zon, de helderblauwe lucht, de verstilde kleuren van het riet en zelfs 2 tortelduiven in de boom. Het jaar 2017 begint buiten stilletjes aan zijn jaar, de dagen lengen alweer een beetje, en het bootje.... die ligt rustig te wachten op het voorjaar. Dan trekken we er vast wel weer een dagje tussenuit om te genieten van de ruimte van het water.