Omdat wij vorig jaar in een weekje verhuisd zijn, waren een hoop klussen gewoon niet gebeurd. Normalerwijs neem je iets de tijd om je voor te bereiden en het nieuwe (oude) huis enigszins bewoonbaar te maken. Gelukkig waren de muren allemaal geschilderd en net als in ons vorige (klus) huis hebben we eerst de kamer zo ver mogelijk afgemaakt ivm. het verven van het houtwerk. De plafonds en balken zijn enorme meters en hebben we dus niet geschilderd, maar wel de deuren, en het kozijnwerk. Het is heerlijk om in ieder geval een plek te hebben die er alvast goed uitziet. 2016 was het jaar van het kluswerk, eerst binnen, maar zodra we buiten bezig konden is er een flinke slag gemaakt in de tuin en met het buitenschilderwerk.
2017 zal toch ook nog wel een klusjaartje worden, maar goed we kunnen afstrepen van een lijstje en voldaan kijken en genieten van dat wat af is. Wat ik ook tekort kwam waren heerlijke inbouwkasten zoals in ons vorige huis. We hadden daarnaast veel kasten, lockers op mijn atelier, kastjes in het voorhuis enz. Het broodkastje heb ik meegenomen, daar hadden we een plekje voor en de rest toentertijd verkocht.
Dat geeft ook weer mogelijkheden juist kasten op te scharrelen die in dit huis passen. Op de openruimte naar de slaapkamers en badkamer kon ik goed een linnenkast plaatsen voor jawel het linnengoed, en dan het liefst een kast waar de originele verf nog opzat. En jawel, ik vond de kast in Veenendaal, gebeld, gemaild en afgelopen woensdag de kast gehaald. Wat ontzettend lief, de soep stond klaar met overheerlijk brood en kaas, want het was een eindje rijden. Ja de kast ging met pijn in het hart weg, men ging verhuizen naar een huis uit 1920 met veel inbouwkasten. Met man en buren macht is de kast via het raam naar beneden getild. Eenmaal goed vastgebonden op de kar en uitgezwaaid door de vorige eigenaar en de waarschuwing ...voorzichtig rijden, kwamen we later op de avond weer aan in IJlst.
En daar stond de kast....in de kamer, want we wisten dat transport via de trap naar boven niet zou lukken.
Zondag kwamen sterke armen vanuit de buurt en hebben we de kast via het raam naar boven gehesen. En daar staat hij nu.... een prachtige linnenkast, nu gevuld met het linnengoed, alsof hij hier altijd heeft gestaan. Verf ben ik niet nodig want nee...... hij is zoals hij is, gewoon prachtig.
