Een bijzonder dagje......

 

 

 

 

Vandaag zijn wij op stap geweest. Heel bijzonder, met een vriend van een van onze zonen. Bijgekletst, gelachen, herinneringen gedeeld aan de vriendschap, mosterdsoep met zalmsnippers gegeten en foto's gemaakt, veel foto's. Want beiden mogen we graag fotograferen.

 

En dat allemaal op een plek aan het eind van Friesland, daar waar de dijk het eindpunt is en het wad begint. Een bijzonder gebied met een paar huizen en een café. Een plek die de Zwarte haan heet. Een vreemde naam die bij navraag eigenlijk door de tijd heen is ontstaan.

De dijk waarop de buurtschap is ontstaan is aangelegd in 1715. Volgens verschillende bronnen is de naam Zwarte Haan ontstaan uit de oorspronkelijke Friese benaming 'Swarte hoarne' of 'harne'. Dit betekent 'Zwarte hoek'. De benaming "Zwarte" komt voort uit het donkere slib dat hier ooit aangetroffen werd. Later is 'hoarne' verbasterd tot 'hoanne' wat fries is voor 'haan'. Een nabijgelegen boerderij heet nog steeds de 'Swarte harne'.

Een gebied waar veel gesmokkeld werd en nog steeds een geliefd smokkelgebied is.

 

Het is een prachtig gebied als je van ruimte houdt, waar vooral veel stilte is, waar water, lucht en land een prachtig spel speelt. Een gebied die mij altijd weer opnieuw raakt. Noord Friesland noemen sommige mensen saai, en wel heel erg vlak. Saai is het niet, de kleuren, het licht en vandaag de nevel en de rijp zijn wel heel bijzonder. Vlak is het wel, dan kun je ook ver kijken, zelfs met de mist zie je Ameland in de verte, vaag opdoemend uit het water. het water staat laag, en daar waar land en water elkaar raken ligt veel ijs. Ik geniet enorm van deze gebieden, een vertrouwd gebied, het landschap waar sommige mensen van zeggen daar wordt je somber van, het is zo leeg en triest. Landschappen liegen niet, en dat kan heel erg vertrouwd voelen, een soort rauwe werkelijkheid waar je jezelf in kan verliezen als je soms afscheid moet nemen van degene die je lief is. Om in de ontmoeting met dit landschap ook jezelf weer te hervinden. een plek waar ik ooit veel heb gewandeld om proberen weer grond onder mijn voeten te krijgen, proberen grip te krijgen op het nu, gevoelens toelaten, woorden proberen te vinden en vooral weer opnieuw te leren genieten. Het borrelt weer even op de gedachten, de herinneringen.... een bijzondere dag.

 

 



 

 

 

 

De winter staat voor de deur.

Vannacht is het weer koud geweest, dat is goed te zien buiten. Rijp en mist laten een mooie witte wereld achter in de ochtend. De zondag start ook hier langzaam op, een ommetje met storm, het ontbijtje en een kopje koffie. Ondertussen de appeltjes snijden om te laten drogen. Ook dat is een heerlijk winterklusje. Krijg je gelijk een wintersfeertje binnen.

Maar nu de winter echt voor de deur staat moet ik hem ook maar binnenhalen. Voorzichtig begin ik dus maar. Heerlijk de geur nog van het groen. En dat wat ik door de tijd heen heb verzameld het mos, de takken van de Lariks, dennenappels en de mooie snoeitakken van oude appelbomen en perenbomen.

Ook buiten genieten de vogels van de winterse rijkdom op de tafel, appeltje gevuld met zaad, al mooi om te zien. Als we in de keuken naar buiten kijken zien we dat het "vogel restaurant" weer geopend is. Helemaal mooi dat nu het kouder wordt de eerste vogels komen eten, Hoort zegt het voort meneer merel, laat jullie het lekker smaken.



 

 

EEN DROOM

Elke dag weten wij weer wat rijkdom is......het wakker worden in de rijkdom van de stilte, de rust en de ruimte. Het langzaam ontwaken, de kippen en meneer de Haan die rond de deur scharrelen en je herinneren aan een handje voer, de specht die brutaal los timmert hier op de met lekkers gevulde boomstammetjes. het beleven van de weersomstandigheden, de veranderende wolkenluchten en zoals vandaag een enorme toegift. Wakker worden in een witte wereld, met een prachtige zon opkomst. Nevel in de verte gekleurd door een zacht oranje lucht met een zweem van blauw. De verbazing van de kleuren probeer je in je op te nemen om nog voordat je een broodje eet, snel naar buiten te gaan. Het vluchtige moment van deze rijkdom en weelde maar gauw vastleggen, want dit is niet uit te leggen in woorden, het is langzaam ontwaken uit een prachtige droom. De beleving van een stille, zacht gekleurde film bij je achterdeur, en het decor is je tuin met de achterliggende weilanden.

STIL,WACHTEND OP BETERE TIJDEN.........

Het Logement ligt aan de Turfroute, een historische vaarroute door het land van natuurlijk ritme. Zodra de zomervakantie voorbij is kun je nog wel onder de bruggen door, een eindje varen. De sluiswachter schut de sluizen niet meer. In de Turfroute liggen veel sluizen, het verval van het water is groot. 

Maar ook al heeft in de winter het varen met ons bootje zijn beperking, het water blijft prachtig. Een spiegel van de lucht, en alles wat langs de wal staat. Dit weekend met de sneeuw was het ook geweldig, je wandeling die plotseling de omgeving verandert.......... alhoewel gaandeweg de dooi weer inviel. Om dan die ene opspringende drup te vangen...... dat valt niet mee, er valt nog veel te leren.

Een witte wereld.....

Het afgelopen weekend was de wereld hier in Friesland verandert in een sprookjesachtig landschap. Het is genieten als je opstaat en de wereld om je heen is plotseling bedekt met een prachtige witte deken. Storm uitlaten was een feest, uitgelaten rennen, achter sneeuwballen aan en verbaasd staan te kijken dat er geen stokken te vinden zijn om mee te rennen.

Heerlijk om een rondje op je eigen erf te maken en het winter wonderland op je eigen manier vast te kunnen leggen.

En wat hebben we genoten van de wandelingen hier in de buurt, langs het water en door de bossen. Om vervolgens weer in de warmte van je eigen huis kan stappen en nagenieten met een warm kop chocomelk......

Het heeft niet lang geduurd die witte wereld,  en wat overblijft zijn de foto,s en de herinnering aan een heerlijk weekend.... een goed en weer groen begin van de week.