UIT TIP ; BAKKEVEEN vervolg:

Vanuit de schaapskooi gaan we het hek door, het Mandefjild op.We lopen over een weg die al heel oud is. Het was eeuwen terug de route van Friesland naar Drenthe. Door het ‘verkeer’ in die tijd verstoof het zand zodat de wallen hoger werden en de weg dieper kwam te liggen, namelijk op het veen. Prachtig is het hier, ruig, heide, gras, een enkele boom en hier en daar een plas water.

We volgen het  brede spoor en we komen nu in een bos, maar steeds door de bomen heen zien we de uitgestrekte velden van It Mandefjild. Het onderhoud van de bossen is een doorlopend proces van kappen. De bomen worden niet afgevoerd maar liggen in grote gestapelde muren tussen de bomen. Zij vormen natuurlijke linten. Een prachtige plek voor allerlei bewoners van het bos, de reeen hebben een mooie beschutting tegen wind, regen of sneeuw. Vogels zijn op zoek, hoppend en shoppend naar allerlei insecten, scharrelen ze tussen de chaos van resten van bomen. Het zijn ook prachtige "monumenten", en het licht is deze dag prachtig. Het is niet erg dat er nog geen blad aan de bomen zit, alle aandacht gaat nu uit naar de verticale en horizontale lijnen van de bomen.

Zo af en toe is het even zoeken naar een pad maar wat platgetrapt gras doet ons besluiten onze voetstappen daar aan toe te voegen. Het is maar een kort stukje en dan lopen we weer in de open vlakte van het gebied, omzooid door de bomen.

wordt vervolgt

klik: LOGEMENT IT FOARHÛS , voor een korte of lange vakantie in het land van natuurlijk ritme, De Friese Wouden.

DE HANDEN UIT DE MOUWEN STEKEN

Niet alleen de handen uit de mouwen steken, maar ook gewapend met snoeischaar, zagen voor de takken en ladders trekken wij hier door de omgeving. Wij proberen zo goed mogelijk de oude boomgaarden en fruitbomen in stand te houden. Meestal hebben bewoners hier in deze omgeving fruitbomen die al lang geleden geplant zijn.. En dan komt het moment van de waarheid "het snioeien". Een vervelende klus omdat men meestal niet weet wat je weg moet halen. Een niet dat wij dat nu zo goed weten, maar in ieder geval proberen wij met een hele ploeg vrijwilligers van Landschapsbeheer, specialiteit van ons de fruitbomen, weer goed in model te krijgen.  Dat de bomen ook beter vrucht dragen of juist het behoudt van het dragen van de vrucht is een mooie bijkomstigheid en niet onbelangrijk. Veel overleg in de ploeg, je wilt niet weten wat er gepraat wordt, de linkse tak weg, nee de kruisende en ik laat die tak zitten, mooi van vorm en ga zo maar door. Een ploeg (10 man) die al lange tijd met elkaar snoeit, lief en leed deelt en met een grote gedeelde passie voor de prachtige historische fruitrassen.

Behalve de bomen komen we ook steeds weer op verrassende plekken, mooie erven en bijzondere ontmoetingen met de bewoners. Zo zitten we koffie te drinken met de vrouw des huizes, en haar zelfgebakken marmercake, overheerlijk. En tussen de middag worden we beloont met heerlijke broodjes en echte zaterdagse groentesoep. Het is smullen en de heer des huizes vertelt dat hij als muzikant in een koper blaasgroep speelt. Dan wordt het dus een heerlijke lunch met begeleiding van het koperblaasmuziek. De invloed van de Tjechische muziek klinkt door de eetkamer . Onverwachts en verrassend.

Natuurlijk neem ik even de tijd om wat foto,s te nemen en dat we ook echt gewerkt hebben, voor de zekerheid doe ik er een foto bij van een paar collega,s, voor het geval er gedacht wordt dat het alleen maar een gezelligheids kransje is.

2 collega snoeiers

Slaapkamer Nr.3

Even een klusstilte. De gasten hebben het Logement in gebruik. Slaapkamer nr.3 is zo goed als klaar. De laatste puntjes op de i, gaat weer gebeuren in de dagen dat er geen gasten in het Logement aanwezig zijn. Op dit moment genieten ook wij van de stilte tussen de bedrijven door. En die slaapkamer nr.3 die mag er zijn ook al moet ik de muren nog één keer wit schilderen.

klik: LOGEMENT IT FOARHÛS

Taart speciaal voor jou

Lisanne, mijn  grote "kleindochter" en ik zijn vaak aan het bakken. Nu ze 10 jaar is heeft ze heel eigen ideeën en haar inbreng is groot. Ze kan  muffins (cupcakes) bakken en prachtig versieren en zo ontstond het idee dat ik bij haar bestellingen kan plaatsen als we gasten krijgen, vooral met kinderen. Ze vertelde dan ook vol trots dat ze van haar zakgeld professioneel bakgereedschap heeft gekocht. Het enige wat ik moet doen is goede informatie inwinnen.Is het een meisje of een jongen, welke leeftijd en waar houdt degene van.

Ik vertelde haar dan ook dat we deze week gasten krijgen die iets te vieren hebben, zij zijn 35 jaar getrouwd en hebben een vakantie in het Logement kado gekregen. Voor Lisanne was het een mooie reden om taartjes op maat te maken.

Een enorme verrassing voor de gasten, want wat zien ze er mooi uit. Dank Lisanne, de eerste bestelling is in goede aarde gevallen. Je bent een kanjer, een topkok in taartjes bakken op bestelling, het zal vast niet de laatste bestelling zijn.

DE BEDSTEE

De laatste weken zijn we aan het klussen, Wat zit er dan veel houtwerk aan de boerderij. Heel leuk om te zien, best veel onderhoud vraagt het. Het Logement beschikt ook over een bedstee, een extra ruimte w3elke geliefd is bij jong en oud. Het is een bijzondere ervaring, alhoewel de bedstee wel de hedendaagse maatvoering van een bed heeft. Oorspronkelijk was een bedstede soms zo kort gemaakt dat het een slaapplaats was waar men zittend moest slapen. Dat hoeft gelukkig niet meer, de oorspronkelijke bedstede deuren die zijn weer geplaatst. De binnenkant van de bedstede is heeft een gewaagde zwavel grijze kleur. Gewoon bijzonder overnachten met de hedendaagse luxe.

Niet alleen volwassenen zijn welkom, ook kinderen. Vlakbij de bedstede staat een popenhuis klaar en tolletjes. Kinder vermaak voor de wat stillere uurtjes.

ER MOET OOK GEWERKT WORDEN

Behalve mooie verhalen, belevenissen, avonturen en de fotografie, moet er toch ook gewerkt worden in het logement. Als er geen gasten zijn, om te genieten van de rust en de ruimte. Dan is het ook snel gedaan met de rust. Juist de wintertijd is een tijd om flink aan te pakken, schilderen, plinten plaatsen, herstellen en natguurlijk veranderingen aanbrengen in het interieur. Een mens houdt nu eenmaal van schuiven en verplaatsen en van veranderen. De komende weken zijn we nog wel even bezig.

Ook de website bijwerken is o zo belangrijk. Het valentijnsarrangement is al volgeboekt, maar ja je kunt je lief ook verrassen na de 14e natuurlijk, goed om elke dag lief te hebben.

In ieder geval heb ik het fotoalbum geplaatst met foto,s uit deze omgeving. Een omgeving waar je kan wandelen en fietsen, genieten van de natuur, musea kan bezoeken, shoppen in oude sfeervolle dorpjes, brocantemarkten bezoeken......... gewoon in het stukje onbekende Friesland, De Friese Wouden.

klik: de omgeving van Logement It Foarhûs

KLUSDAG WORDT VERVOLGD

Zoals belooft had ik nog een heel bijzondere ontmoeting afgelopen zaterdag.  Op terugreis besloot ik bij Burgum te stoppen. Bij de Factory, een loods vol brocante, en vol verwachting ben ik hier naar binnen gegaan. Het was een loods vol, maar niets van mijn gading op een paar naturel houten kinderklompjes na. En met mijn buit op de achterbank ben ik verder gereden. Een stop bij een brug en een botenhuis, en ....

En onbekommert nam ik een afslag die ik nooit neem en kwam terecht op een wel heel bijzondere plek.

Bij de aanlegplaats aan het Prinses Margrietkanaal lag een mega schip, de MS.Dageraad. Een oud aftands geheel en op de kade stond vanalles en nog wat, wel keurig opgestapeld in kratten. Mijn oog viel op een peddel, eenmaal uit de houtstapel op de foto gezet, touwen, katrollen, stapels hout en noem maar op. Helemaal verdiept in het fotograveren hoorde ik een stem die mij toeriep dat er niets te koop was, zo groot was mijn behoefte ook niet, alhoewel dat peddeltje. En even later was ik aan de praat met wat later Peter bleek te zijn. Een verzamelaar in hart en nieren, waarom en waarvoor, dat weet ik niet, hij ging er iets van maken. Even later kwamen twee maten van boord en maakten een grap dat ze nu wel snapten waarom Peter niet terug kwam. Vol verbazing snapten ze eigenlijk niet waarom ik dit wilde fotograveren.

En ja hoor, ik moest zeer zeker de Roef bezoeken, een eldorado om te fotograveren. Ze vertelden dat ze het bijna opgeruimd hadden want de boot was aan een Engelsman verkocht en zou over enkele weken over de zee naar Engeland varen. Wat de Engelsman met het schip ging doen dat wist men niet, maar het werd vast een geldverslindend project, daar wisten ze alles van. Dat geloof ik ook, want eigenlijk moest de hele boot gestript worden en opnieuw weer opgebouwd. Dan ben je vast tonnen verder. Wie weet horen we nog eens van de MS Dageraad te Engeland.
In de roef, een immense ruimte heb ik naar hartelust kunnen fotograveren, een renault, trappen, touwen, tionnen en noem maar op, stond hing en lag nog her en der. Je kon zien dat men wel sekuur aan het opruimen was.

Peter vroeg nog wel of ik de foto,s op wilde sturen, en als de compter meewerkt dan heeft hij ze al in zijn bezit. Een dag welke ik niet gauw zal vergeten, waar zomaar een ontmoeting met Peter en zijn mannen je dag heel kleurrijk maakt.