Het krieken van de "zon" dag

Het ontwaken van de dag is prachtig om mee te maken, zeker als deze een kleurige belofte met zich meebrengt. Ik wil nog graag de late herfst vasthouden, maar langzaam dringt de winter zich op. De kou van de nacht is in de ochtend goed voelbaar en laat zijn sporen achter, dauw, draden, en ijzige luchten waarin de koelere kleuren zich enigszins laten verdringen door de ochtendzon. Niets mooiers dan steeds opnieuw die ontdekking van de opkomst van de zon, je kunt er geen genoeg van krijgen.







Zeker op zo,n luie zondagochtend waar geen haast is geboden, geen werk die wacht, alleen maar gescharrel in de ochtend, een krantje, een rondje tuin en een kop koffie.s,ochtends kunnen wij de zon zien opkomen vanuit ons bed. Een vriend van ons heeft prachtige luiken gemaakt, wij sluiten ze zelden volledig, want dan hebben we het gevoel dat we de ochtend lichtshow missen. We staan nog steeds te twijfelen of we de luiken gebroken wit gaan schilderen. Van buiten af is het misschien mooier, alhoewel ik hou van de warmte van hout, maar ook dan zal ik ze licht moeten beitsen met wit, anders worden ze binnen een mum van tijd, licht geel/bruin.
De tijd zal het leren, kan er nog even over denken voordat ik de verfkwast pak.







Wanneer we binnen aan de tafel genieten van ons ochtend ontbijtje genieten we ook van de het kleine glazen schaaltje met een mooi hoog voetje en het langwerpige bakje met een zilverkleurig dekseltje, vorige week gekocht bij Yn e Steeg. De hartje met de kleine belletjes heb ik hoger op veilige hoogte gehangen aan de sleutel van de deur, buiten de grijpgrage pootjes van Jansen en Tielanus.









De ochtend begint goed, we gaan straks nog wat ruimen in de tuin, Hans gaat zijn appelvoorraad aan de straatkant bijvullen. Wonderbaarlijk kan dit nog steeds in goed vertrouwen, het geldpotje blijft trouw staan, en ook gevuld. Fijn dat dit nog steeds zo ouwerwets kan, zou niet graag het vertrouwen verliezen.

We willen vandaag nog even naar de vlooienmarkt in Eelde, lang niet geweest dus ik ben heel nieuwsgierig of ik er toch nog iets vind. Zo,n dagje gescharrel is altijd fijn, op je eigen tempo, geen haast en met volle teugen genieten.

KLEUR IN JE LEVEN

Soms heb je van die dagen dat je weinig kan genieten van het landschap, de vele werkzaamheden houden je bezig van vroeg tot laat. Maar altijd komt er weer die ene dag. Zondag was er weer zo een, even helemaal niets..... En dat kan heerlijk zijn. Wakker worden met de gedachte dat niets moet, alles mag en dat je maar een ding wilt, gewoon niets.







Genieten van die langzame ontwakende dag, mist die nog over het land hangt, de druppels vocht kleven aan de bladeren, tot dat het zo zwaar wordt en het druppend naar beneden valt. Bloemen die dapper hun volle glorie proberen hoog te houden tot de eerste nachtvorst hun gaat verrassen. De groentetuin biedt nog steeds de service van tafeltje dek je. Ietwat rommelig, maar ach een groentetuin in de herfst is ook prachtig. Nog even, dan wordt de grond weer zwart en bedekt met een stevige dampende mestlaag. Een waterig zonnetje breekt door, misschien stelt het weinig voor maar de beleving is groots.







Thuis zijn, de tuin, een lekker bakje koffie, rommelen en genieten.En genieten was het. Het licht was prachtig, de kleuren betoveren je en de geur dringt je neusgaten binnen. De tuin heeft nog steeds een klein handje nodig, de appels rapen, een kooltje plukken gewoon, kleine dingen die het leven leuk maken.





De laatste zon maakt dat het landschap gloeit. Ik adem het in en neem het mee naar binnen.

De tijd gaat snel

3 september, een bijzondere dag, een dag van de liefde en hartjes

Soms heb ik de wens dat mijn dagen uit 48 uur bestaan. De dagen zijn gevuld geweest. De bruiloft van de oudste zoon heeft veel voorbereidingen gekost. De tuin vergt de nodige tijd en je wilt op zo,n bijzondere dag alles tip top in orde hebben. En dat het bijzonder was, dat hoef ik niet uit te leggen De maand augustus, meestal een tijd waarin wij besluiten om de tuin rust te gunnen, te luieren op de stoel en de ogen sluiten voor het onkruid wat doorgaat met de tuin proberen te veroveren hebben we niet stil gezeten. Vrienden hebben trouw geholpen in de strijd tegen het onkruid, de paden goed bijgehouden, lege plekken in de tuin gevuld en de grote oprit weer van gebroken steen voorzien. Mijn vriendin in Brabant heeft vele tientallen houten hartjes gezaagd en wit geverfd. De tafels waren besteld en de high tea voorbereid. De laatste dage voor de bruiloft vele boeketten gemaakt en tafelstukken, gelukkig had de tuin voldoende voorraad om alles royaal uit te voeren.







En toen was het zomaar 3 september. Een stralende dag, het bruidsboeket voor Jolanda en een klein bruidsmeisjes boeket gemaakt voor Lisanne, gingen we vroeg op weg naar Groningen. Een drietal vriendinnen achterlatend die de tuin in orde zou maken, de tafels dekken met vele meters damast, tafelstukken er op plaatsen, de catering klaarzetten en de bruidstaart in ontvangst nemen. In Groningen stond alles gereed, de bruid, bruidegom en het bruidsmeisje. Lisanne stond glunderend klaar en helemaal blij met haar eigen boeketje. Tegen de middag stonden familie en vrienden klaar bij het Lyclamahuis te Beetsterzwaag waar een trotse zoon, een gelukkige bruid en een genietend bruidsmeisje aan kwamen rijden. En daar op die mooie plek hebben zij "Ja" gezegd. Een pracht van een locatie en een heel bijzonder moment.








Milan, een huwelijkskado op 4 kleine pootjes, een zacht snuitje, nieuwsgierig, kwispelend en een glanzend vachtje. Een snoetje met 2 reebruine ogen om zo verliefd op te worden.





Het was genieten op die stralende dag in de boomgaard, waar de appels aan de bomen hingen, bijna klaar voor de pluk. De bruidstaart werd aangesneden en we hebben een prachtige middag gehad. Een Italiaans lopend buffet maakte het compleet, een speech van beide kanten, een dag waarop je kan vertellen aan je zoon dat je hem bewondert om de soms heel moeilijke momenten waarin hij terecht kwam, en heel bijzonder er was, nog eenmaal de verantwoording nam voor zijn broertje, hoe moeilijk het ook was. Het maakt hem tot een bijzonder mens met verantwoording voor de ander in zijn leven en als ouder hoop je dat hij dit bewaart voor degene die hem dierbaar zijn op momenten dat het nodig is. We klinken op een gelukkig leven, laten het eten smaken en genieten van deze dag,




waarna het feest voor vrienden en kennissen in Groningen volgde. Spetterend, sfeervol en ontzettend genieten, mensen ontmoeten die je een tijd niet hebt gezien, vrienden weer ontmoeten van de kinderen, kortom een dag waarin de tijd snel gaat, uren wegtikken maar waaraan we fijne herinneringen overhouden en genietend aan terug denken.