Venetie 2011

weerspiegeling

daar waar boven

beneden ontmoet

gedachten en dromen

spiegel van een close up

flarden van je ver gezicht

alsof ik je even

kon aanraken

met ogen dicht

zelfs op de tast

draag ik bij mij,

in mij

onbereikbaar

Er gaat geen dag voorbij, of mijn gedachten dwalen even af, een herkenning in geluid, in voelen in....

In Venetie steek ik een kaarsje op, zoek zorgvuldig, temidden van de vele lichtjes op een vreedzaam plekje. Als ik buiten in het volle licht, langs het water loop raak ik altijd weer gefascineerd door de gemakkelijke ontmoetingen tussen boven en onder, stil, roerloos en kwetsbaar.

THE WAITING ROOM: Biennale Venetie 2011

THE WAITING ROOM: Biennale Venetie 2011: Herinneringen die je bij blijven. De Biennale in Venetie, de eerste dag is altijd een dag waar we vaak de Giardini bezoeken, nieuwsgierig na...

Herinnering aan de zomer 2011

Vakanties duren niet een week of een paar dagen, nee ze duren lange tijd voort in je geheugen en reizen met je mee. 

Venetie, Watou, de kust van Belgie en mijn eigen tentoonstelling, en de verbouwing van een juseum met de opening hebben behoorlijk veel tijd genomen. Een heerlijke tijd, genieten van vakanties, de kunst, het land, zijn cultuur, noem maar op. Een lange tijd was het dus ook stil op mijn blog. Maar nu een kleine terugblik als genieter van dit alles, als eerste de herinnering aan de fijne week in Venetie.

Venetie beleven als toerist, betekend dat je in ieder geval de oudste werf van Venetie moet zien waar nog steeds de gondels met de hand gemaakt worden. Ik weet het, ik heb het nu al vele malen gezien, maar het blijft boeien, daar aan de achterzijde van Venetie, daar waar weinig toeristen te vinden zijn, vind je deze bijzondere werf, met stoere mannen, ontblote bovenlijven, hard werkend in de brandende zon.

Het Venetie aan de andere zijde van de Rialto, de zijde waar de Venetianen hun vis en groenten halen op de Vismarkt. Je moet vroeg opstaan om te kunnen genieten van de aanvoer van vis en verse groentes. Een lust voor het oog, kleurrijk, vers, waar de geuren zich vermengen, restauranthouders hun slag slaan en alle eetwaar zorgvuldig gestapeld wordt in prachtige composities.

Venetie, als je daar thuis bent dan zoek je de andere zijde van de stad, de verlaten zijde, daar waar het gewone leven plaats vind. Een kerk is lange tijd ook de schuilplaats van mensen geweest, zij die aan de schaduwzijde leven. Daar op die hoge trappen van de kerk was een schuilplaats gebouwd voor de "zwerf" katten van de buurt. Een veilige haven waar elke dag trouw een hapje eten en drinken klaar staat en een heus poezenhotel.

Daar waar straten en pleinen herinneren aan een ver verleden, door de tijd zijn huid heeft gekregen en resten van iemand, ergens zijn achtergebleven, daar waar tijd, zon, wind en water zijn sporen achter laat, ver verwijderd van de drukke straten vind je de pure schoonheid van het gewone alledaagse leven.

En natuurlijk val je als een blok voor de gewone toeristische plekjes, de vele waterwegen,  vroeg in de ochtend dan kun je genieten van een ontwakend Venetie, ook dan is Venetie verstoken van de vele toeristen , de gondels liggen verwachtingsvol, stil te dobberen in een langzaam ontwakend Venetie.

Overal kom je ze tegen de maskers van Venetie, kramenvol met toeristenmaskers, goedkoop en waarschijnlijk rechtstreeks, made in China. Maar daar waar je goed zoekt vind je de bijzondere werkplaatsen van ware kunstenaars. De maskers worden gemaakt in opdracht voor de bezoekers aan het carnaval van Venetie. Kostbare maskers, speciaal vervaardigd welke maanden vooraf besteld worden.  Een lust om naar te kijken, de grote vakmanschap en ieder exemplaar is uniek. 

s,avonds werden we getrakteerd (dank je Bonny en Japke) op een etentje in de Joodse wijk, Gam-Gam het koosjer restaurant, een geweldige plek aan het water, genieten van de Israelitische keuken. Een wijntje en de dag doornemen en gewoon stil tot je nemen, de langzaam ondergaande zon in het water en de invallende duisternis met een Venetie die sprookjesachtig verlicht wordt, Laveloos van alle indrukken je bed induikelen om sóchtens te genieten van een prachtig appartement voor een week, waar door de luiken de stralende ochtend je tegemoed komt met de geuren van de oleanders, en de bedrijvigheid van de bewolners met het neerhangen van hun was, het gelluid van de stofzuiger en het kloppen van de kleden.

ps, begin weer voorzichtig met enkele berichten, een reactie op een reactie zal toch wel even op zich laten wachten, sorry maar het is weer een eertse stap in blogland.

THE WAITING ROOM: BIËNNALE VENETIË - 2011



THE WAITING ROOM: BIËNNALE VENETIË - 2011: "4 juni, De Biennale is geopend voor het grote publiek. Onze reis is geboekt, en het duurt niet lang meer dan kunnen we alles, nou ja alles o..."

Hartelijk dank voor je reactie, Pauline Kick

dagje musem te Dordrecht.

Een nieuw bericht.

lees verder, www.thewaitingroomstory.blogspot.com

ER WAS EENS....

Lang geleden was er ooit een blog met verhalen vanuit het Friesche platteland. Als je denkt dat het daar rustig is dan heb je het mis. Men geniet er van rust, maar tussendoor is het verschrikkelijk druk. Zo druk dat het bloggen er flink bij in schoot. Want zo is het in plaats van winter alweer zomer. Maar goed, het besluit om nu ook even tijd te nemen voor het blogland is genomen, maar het zullen de verhalen worden van het platteland in combinatie met de andere werkzaamheden. Want daar op het platteland broeien en bruist het van de creatieve ideeën. Een inspirerende rust is er te vinden. En daar in die boerderij ligt op de bovenverdieping een atelier waar na een drukke periode de rust wordt gevonden om de ideeën vorm te geven, gedachten tot beeld te maken. En zo is er zomaar weer een kunstroute daar op het platteland, dus mijn atelier staat dit komend weekend ook weer open.

28 en 29 mei - van 11 - 17 uur, is mijn atelier weer open.


Na een periode van hard werken, schoonmaak houden op het atelier en de naastliggende ruimte, staan de deuren open van het atelier op 21 - 22 mei en 28-29 mei. Wij zijn er in ieder geval klaar voor om te ontvangen. En met mij, hebben verschillende vormgevers, ambachtslieden en kunstenaars voor de komende twee weekenden hun atelier opengesteld voor het publiek. Gisteren was het succesvol, gestadig liepen geïnteresseerde bezoekers binnen. Soms ontmoetingen met mensen die het werk herkennen van eerdere tentoonstellingen en zich laten verrassen door het nieuwere werk. Maar ook vele nieuwe ontmoetingen, nieuwe contacten. Ben benieuwd naar vandaag en het komend weekend. Mijn werk ontstaat vanuit de universele herinnering of herinneringen gebonden aan plekken, ruimtes of locaties. Zowel twee- als driedimensionaal werk.

Na veel overpeinzingen riep het bij mij de gedachte op dat het in mijn hoofd altijd een wachtkamer is. een wachtkamer met ideeën, reizen, het wonen, de tuin, het lezen, van alles wat mij boeit, en zo is de weblog van de wachtkamer begonnen. Nee,helemaal stilgezeten heb ik niet de laatste tijd, ben je nieuwsgierig? Kijk dan ook eens op:http://www.thewaitingroomstory.blogspot.com/

We schrijven het jaar 2011

En natuurlijk alle goede wensen, een bruisend en spetterend jaar, gezondheid en heel veel geluk.
Voor ons was het een prima afsluiting van het oude jaar. We hebben het jaar afgesloten met een heerlijke vakantie, dicht bij huis. De wintersport lag immers voor de deur.
Wakker worden met een laagje sneeuw, de natuur die krom boog van de rijp, een stralende zon en goed vriezend weer. En dat allemaal vanuit je eigen stekje, met je ochtendkrantje, een kom dampende chocola, de zelfgebakken kniepertjes en gewoon even helemaal niets. De klok kende geen tijd, de afspraken waren er niet, gewoon, helemaal niets.

Het uitzicht was formidabel inclusief een aantal heuse "Friesche"sneeuwbergen", een stuk of 10, weliswaar door de boer gevormd, maar het biedt gelijk een heuvelachtig landschap en had er meer sneeuw gelegen dan waren het prima sleebergen. Maar het is nog maar begin januari, en wat niet is kan nog komen, de slee staat in ieder geval klaar.







Heel uniek, de vaart was dicht gevroren en Friesland, is Friesland niet als gelijk de schaatsen onder gebonden worden. Overal werd er op de meren geschaatst, een prachtig gezicht die rijen schaatsers met maar een doel voor ogen, een prachtige tocht, genieten van het ijs en de zon en over de eindstreep komen.
Bij ons voor de deur kon ook al snel geschaatst worden, maar eerst moest de baan worden geveegd, langzaam hebben we het jaar 2010 letterlijk weggeveegd, schoon baan gemaakt, en daar lag hij voor ons, vol verwachting, spiegelend in het zonlicht.



Als er een begint te vegen, komen al snel de hulptroepen aan, met vegers, met sneeuwschuivers en natuurlijk de skelter van Tjitze het buurjongetje biedt uitkomst. Hij weet de sneeuwschuiver aan te binden en handig manouvreert hij de sneeuw naar de kanten. De bezem veegt het laatste sneeuw weg en de baan is gereed. Lisanne is ook van de partij, haar schaatsen mee, de laarszen geleend en rode wangen, dat beloofd veel goeds. Een hele klus en voordat de schaatsen worden ondergebonden is het tijd voor de koek en zoopie.











Na wat oefenen, de eerste rondjes en de eerste bochtjes wordt het al snel bloedserieus. Een begin en een eindstreep wordt gezet en een van de volwassenen geeft het startschot. Fijn om te genieten van het kinderplezier en de volwassenen kunnen het ook niet laten om de schaatsen onder te binden. Een heerlijk uiteinde, zo met je buurtjes op het ijs.
ijn buurvrouw heeft alle voorbijgangers gefotografeerd, maar die zal ik toch maar niet plaatsen, dat wordt echt te gek.









Het gaat gepaard met vallen en opstaan en heel even schiet het door mij heen dat het ook de realiteit is van ieder jaar, het blijft vallen en opstaan, soms een beetje meer, en soms een beetje minder. Laten we hopen dat dit jaar ons niet te veel laat vallen, uitglijden en weer opkrabbelen.
Laten we vooral ook genieten van de goede momenten en de kleine onbeduidende dingetjes blijven zien en waarderen. We proosten maar op het nieuwe jaar wat zo stilletjes voor ons ligt, wit en sereen, nog onbeschadigd.

LET OP: OOK OP MIJN WERK BEGINNEN WE MET EEN FISSE START.

Museum Opsterlân heeft schoonbaan gemaakt in 2010. Nog even dan kan het publiek genieten van een vernieuwd Museum. Een Museum waar u door verhalen de geschiedenis van Opsterlân leert kennen. Een bijzondere geschiedenis die u kunt beleven, ervaren en waar u ook actief bezig kunt zijn. En niet alleen met het verleden, ook het heden komt aan bod. Het wordt een museum waar u uw ogen, maar ook u oren en u handen goed mag gebruiken.

Kijk op: www.museumopsterland.blogspot.com