Hier in IJlst kijken we vanuit de kamer aan de voorzijde de klinkerstraat in. Vanochtend liepen er allemaal kindertjes.... jawel met palmpaasstokken. Wat nog een mooie traditie, de zondag voor Pasen. Het roept herinneringen op aan mijn eigen jeugd, het haantje gebakken door de dorpsbakker, de suikereitjes welke je samen met de walnoten en hazelnoten rijgt tot een ketting en dan de stok versieren, met takjes groen. En dan hadden mijn zusje en ik ook nog zo'n gehaakt netje waarin de walnoten zaten. De netjes van katoen in allerlei kleurtjes had mijn moeder gehaakt. Op tijd in de ochtend liep je dan in optocht met alle kinderen uit de beurt, de palmpaasoptocht. En in de middag mocht je er iets van snoepen en het broodje opeten.
En de noten uit het netje gebruikten we om mee te spelen, knikkeren met noten... en hoe dat afliep, dat ben ik kwijt, denk ik daarna opeten. Het zijn dierbare herinneringen.
Maar het begin van de lente gaat echt kriebelen, ook binnenshuis. Dus de gesnoeide appeltakken uit een boomgaard welke Hans gesnoeid heeft en wat verse bloemen gehaald kom je een heel eind. Fijn dat ik het bloem binden nog steeds niet verleerd ben en daarin mij even helemaal kan uitleven.
Brengt heerlijk de voorjaars kleur binnen en je hebt het gevoel dat je in een keer aan het toveren bent in je eigen huis.
