Achter gesloten deuren.....

De bedstedewand bestaat uit twee bedstede's en daartussen in de kast. De 2e bedstede is in de jaren 70 bij de restauratie van het huis waarschijnlijk aangepast aan de binnenzijde. Het bed gedeelte is verwijderd (en kan ook zo weer gerestaureerd kunnen worden). Daardoor ontstond een kast, jawel een inloopkast. Iets wat nu modern is maar in de jaren 70 nog niet bestond en zeker geen trend was. Familie Scheer hebben liefdevol het huis gerestaureerd met behulp van Yde Schakel, een vakman in restauratie van monumenten huizen. En wie wil nou geen inloopkast. Nooit gedacht dat wij een inloopkast zouden hebben. Hans heeft wat planken bij geplaatst, en ik heb alles geschuurd en geschilderd. Het zijn behoorlijke oppervlakten, maar wat is het fijn om te zien dat het gewoon opknapt. Alhoewel je ziet dat dit al eeuwen meegaat, maar dat is juist zo leuk dat je de geschiedenis af kunt lezen aan het hout, de scheuren in de balken, een krakend vloertje. Dat maakt dit huis juist zo ons huis.

 

 

Achter geloten deuren, de diggelkast

1925, de bakkerij was nog aanwezig. De naam:" Bakkerij Windsma" staat boven de deur en de uithang etalage is nog intact.

Tot 1958 is het Greftenhûs een bakkerij met bakkerswinkel en woonhuis geweest. De Bakkerij was gelegen in het achterhuis, daar was ook een gang met een voordeur. Door de voordeur achter komen dus ook onze vrienden binnen, gewoon achterom of zoals de Friezen zeggen efterom. Naast de bakkerswinkel, die maar heel klein was, was een kleine woonkamer, en ik vermoed dat deze een kachel bevatte (gezien de schoorsteen) en waarschijnlijk een keukentafel met een aantal stoelen. Dat was vooral gemakkelijk, als er een klant in de winkel stond dan kon je zo de winkel inlopen. Het doordeweekse leven van de laatste bakker, familie Windsma zal zich hier dan ook meestal hebben afgespeeld.

rond 1930, familie Windsma ( Bauke Rein Windsma, Ytje Aukes Leenstra en dochter Minke)

Men had ook een luxe kamer, namelijk de trap op, op de verdieping was een grote kamer, ook met schoorsteen en twee prachtige raampartijen. En waarschijnlijk al vanaf 1700 een bedstedewand met 2 bedsteden en een tussenkast. De bedstede heeft nog een klein kinderbedje voor de pasgeborene aan het voeteneind . Ook een tussenkast waar men meestal het mooie zondagse servies en glaswerk in uitstalde, de zogenaamde diggelkast. Soms als ik er ben dan is het zo goed voor te stellen hoe het leven daar plaats vond. De zondagse visite wellicht op de mooie stoelen en wellicht een luxe theekastje, wat schilderijen en foto's. En als men 's avonds visite kreeg moest hun dochtertje Minke natuurlijk gewoon op tijd naar de bedstede en sloot men de deurtjes. Daar kon ze heerlijk slapen....of zou ze soms heel stiekem door de kiertjes hebben gegluurd en heel stilletjes hebben geluisterd naar de verhalen van de grote mensen. Voor mij zijn het hersenspinsels, die misschien echt zo zijn, maar zeker weten we het niet. Wat zou ik daar nog graag even willen rondkijken in de tijd van toen. Misschien vind ik ooit nog eens een foto van het interieur. Een stuk behang hebben we wel gevonden, het was geschilderd met sjablonen en voorzien van cijfers. We gaan het uitzoeken of het te dateren is. Dat blijven altijd spannende momenten. 

De diggelkast is nu een kast voor onze logés verworden tot de verzamelkast van bakkerij gereedschap als ode aan de bakkerij Windsma. Dat je logeert in een voormalige bakkerij is toch een leuke bijkomstigheid.

 

het verhaal achter de gesloten deuren....

oude situatie
 

Samen klussen en elk op zijn eigen werkterrein met zijn eigen klussen. Hans is bezig met het kluswerk in de badkamer en ik ben met de verfklussen bezig in de logeerkamer. De logeerkamer was groen, wel de oude kleuren groen, en de binnenkanten van de kasten waren oud roze. Kleuren die ikzelf niet zou hebben gekozen, niet omdat ze niet mooi zijn, maar vaak verveelt het mij gauw. Ik pas het maar aan bij de rest van het huis waar de oude grijze kleur de boven toon voert. De bedstedewand is beschermd en ook als monument aangemerkt. Het blijft leuk om te kijken naar de historische kleuren uit het verleden. Maar altijd moet je goed bedenken dat iedere streek zijn eigen kleuren heeft. De grijze kleur komt  voor, en na het bekijken van vele monumentale bedstedewanden heb ik besloten om twee kleuren grijs aan te houden. Het grijs wat al veel gebruikt is in dit huis en een donkerder grijs, het zgn. Makkumer grijs. De toogrand en de pilaren donkerder gemaakt zodat de bedstedewand een heel andere uitstraling krijgt.

verschillende historische bedsteden

Het is een hele verfklus, en wat knapt het op. Het eerste begin van de logeerkamer is af, nl. de hele bedstedewand, zowel de buitenzijde als de binnenzijde. Voldaan kan ik dan ook dit klusje van mijn lijst afschrappen. Het huis kent vele deuren maar die van de bedstede zijn wel heel bijzonder. De openslaande deuren, de slaapruimte en het kleine originele kinderbedje zijn nog helemaal intact. Geverfd en een op maat gemaakt matras besteld. Nu nog zoeken naar een bedstede trap, en een veilig hekje maken voor de allerkleinsten. Het kinderspeelgoed staat te wachten op een oud rekje aan de muur en het oude kinderbedje is nu een mini bibliotheekje met kinderboekjes. De uitnodigingen liggen klaar voor de kleinkindjes nl. "het slaapfeestje bij Opa & Oma". Als dat niet bijzonder logeren is.......

 

 

 

Niet alle dagen feest.....

Ondanks het prachtige weer buiten en eindelijk een aantal heerlijke winterse dagen, met zelfs een ijsbaan die open is en waar druk geschaatst wordt, kan het toch niet alle dagen feest zijn.

Er wordt nog stevig gewerkt hier in dit huis, vooral de klussen die juist in de winter kunnen gebeuren. En met alles wat we doen weten we ook dat er vanzelf bijna een eind aan het klussen komt. Klusjes zullen er ook altijd moeten gebeuren maar er zal vanzelf een einde komen aan de grotere klus projecten . Op dit moment vraagt de badkamer en de logeerkamer onze aandacht. Eindelijk weer genieten van onze eigen douche en het schilderen van de logeerkamer zodat de logés in stijl kunnen slapen.....dat is in ieder geval een mooi vooruitzicht. Boven is het nu even een bouwplaats, de leidingen zijn gelegd, de stukadoor heeft de muren weer geheeld en gestukt en zelfs de betonstuc en het aflakken zijn ondertussen klussen die geklaard zijn. Hamers, waterpassen, schroeven, hout en vele verfblikken zijn nu even het binnen landschap. Het werk vordert gestaag, geen muur is recht, balken die ook zo uit de boom zijn gezaagd, vraagt veel denkwerk en aanpassingen met behoud van alle mooie historische details van dit huis. En wat knapt het op, waarschijnlijk is het lakwerk in de jaren 70 voor het laatst gebeurd, maar toentertijd wel heel goed en grondig . Alle goede dingen komen langzaam en bij ons is dat ook niet anders.

 

Er kwam geen eind aan.....

Gistermiddag de foto's genomen van het winter wonderland. En alsof dat nog niet genoeg was, was zelfs het einde van de dag een grote voorstelling. In de achtertuin, het water en de Ruterpolder, daar gaat de zon onder. Waarschijnlijk de koude lucht en de ontmoeting van de warmere lucht, dat gaf dit prachtige schouwspel totdat de zon helemaal verdween achter de horizon.

 

Afscheid van een witte dag............

De weersvoorspellingen geven aan dat we richting warmere dagen gaan. Is dit dan voorlopig even de laatste witte dag..........dan nog maar een wandeling maken, en buiten de poort is het al genieten van de witte wereld rondom de gracht.

 
Ik neem het besluit om foto,s te gaan nemen bij de Molen en de pad langs de Geeuw. Wat is het daar mooi, en nu helemaal. Je valt van de ene verbazing in de andere en woorden schieten gewoon te kort. Onze eerste winter in IJlst en dan ook nog eens getrakteerd te worden op deze prachtige witte wereld.

 

 

 

 

 

 

Als ik terug keer naar huis komt de late zon door de wolken, heel voorzichtig. Wat is het genieten van een prachtige winterdag, ik neem afscheid van deze mooie witte dag...... en wie weet wordt ik nog eens verrast dit jaar door meneer Winter.