EEN ZONDAG DIE IN HET WATER VALT

Zoveel plannen om afgelopen zondag goed te gaan genieten van die mooie zomerse laatste zondag van oktober, warmte was er beloofd en zon. Het was warm en de dag begon hoopvol. Maar aan het eind van de ochtend pakten wolken zich samen en vielen de eerste regendruppels. De zondag viel letterlijk in het water, aan het eind van de middag verscheen de zon.

In plaats van aan of op het water te zitten, zaten we te kijken naar het water wat neerviel. De droge uurtjes die wel aangenaam warm waren zijn maar aangegrepen om de tuin verder op te schonen, winterviooltjes in de bakken zetten, fotograferen en tussendoor binnen schuilen onder het genot van een kop cappuccino.

Aan het eind van de middag uit eten bij een vriendin, gezellig bijpraten en overheerlijk want ze kan goed koken.

Het resultaat van die zondag die in het water viel, in ieder geval weer een goede binnenkomer voor een ieder die bij de voordeur het erf oploopt..........

 

  

  

 En die heerlijke dag op of aan het water, die houden we vast nog wel tegoed.

WEEKEND VOOR DE DEUR

Misschien wel een van de laatste mooie weekenden dit jaar, het wordt warm en zonnig. Hier in Friesland betekend dat een weekend misschien nog langs het water een voettocht maken of nog genieten van de laatste warmte op het water. Afgelopen zomer hebben we op de Veenhoop een vaartocht met een van de oudste Friese skutsjes gemaakt. Altijd weer een belevenis. De rust van het water. de laatste zon, zeilen, touwen en stoere mannen die met de wind in de zeilen je laten genieten, gewoon van het geklots van het water, de stilte van de natuur, meer heb je niet nodig, misschien wordt het nog een laatste vaartochtje voor dit jaar.

 

 

MORGEN....

Morgen ga ik in de tuin wat ruimen, snoeien, gewoon wat opschonen. Heerlijk dagje buiten, rustig aan met een onwillige knie, maar het moet lukken. De bakken vullen met planten voor de winter, blijft natuurlijk belangrijk, want ook in de winter komen er gasten. Bakken vullen met bollen, zodat het voorjaar weer weet te verrassen met de eerste bloeiende voorjaarsgroeten.

Wat harken en wat vegen, nog wat hagen bijwerken, het is vast niet te doen in 1 dag, maar goed dan krijgt het vast nog wel een vervolg, Maar eerst morgen........

EENVOUD LANGS DE WATERKANT

Dichtbij huis is het soms heerlijk wandelen, vooral langs de waterkant van de Veenhoop. Friesland bezit natuurlijk veel meren, grote en kleinere meren, watergebieden welke de verbinding zijn tussen de meren. Uitwaaien langs de waterkant, je hoofd leeg maken en je fototoestel volladen. Zandgebieden langs het water zijn altijd boeiend. Het wordt gevormd door weer, wind en water. De oevers zijn onderhevig aan soms een overvloed van water, maar ook een lange tijd van droogte. Of een geul gegraven door spelende kinderen, met hun schepjes en emmertjes, een restant zomervermaak. Altijd weer wordt je verrast. De structuur wordt per dag bepaald en boeit mij enorm. Geulen, waar lange tijd water door heen vloeit, bij droogte leeg staat en scheuren gaat vertonen, een boeiend spel 

Even boeiend wat er allemaal wel niet aanspoelt. Gewoon het alledaagse, datgene wat gewoon verloren gaat, waar je vaak zomaar aan voorbij loopt. Maar niet vandaag, omdat het gewone toch heel bijzonder is......

Afgelopen zomer zijn wij zelf ook dagjes met "vakantie"geweest. Een dagje Groningen met vrienden. Een trektocht door het Groninger Wierden landschap is altijd een feestje. Natuurlijk ben je op zoek naar mooie plekjes, het weidse landschap, de dijkjes en de wierden. Mooie oude boerderijen, uitgstrekte bouwgronden en langs de weg stonden allerlei karretjes en tafels met te koop aangeboden groenten, fruit, bloemen en noem maar op.

Maar soms kom je wel iets heel bijzonders tegen. Onder de rook van Den Andel, aan de kant van de weg. Dat moet dan op de foto, zo ontroerend. Het bouwsel staat er waarschijnlijk al lang, het groen groeit spontaan naar binnen. Een lege kast waarvan je gaat denken, waar is de eigenaar zo midden in een niemandsland. Misschien wel heel erg oud, moeilijk ter been en niet meer in de gelegenheid..... Een geldkistje, waarschijnlijk zo verroest dat het niet meer te openen is, een bijna vergane eierdoos en dan dat bordje met die boeiende tekst......

Daar kon ik niet zomaar aan voorbij gaan, nog altijd zet dit geheel mij wel een beetje aan het denken..........

LOGEREN AAN HET WATER

Behalve maisvelden aan de achterzijde, zitten we gelukkig niet rondom in het mais. Een gevarieerd landschap met aan de voorzijde van de boerderij het water. Een vaart, ooit gegraven voor het vervoer van turf naar Drenthe en Overijssel. Later als vervoersader voor beurtvaart, naar allerlei delen van Friesland en andere provincies. 

Gasten van het logement kijken uit op het water, de brug en de sluis.  Met aan weerszijden houtwallen en weilanden. Op dit moment komen er nog zelden boten langs, ons eigen bootje ligt ook te wachten op het volgende vaarseizoen. Misschien hebben we dit komend winterseizoen de tijd om een nieuwe teakhouten bodem vlonder te maken en nieuwe zitbankjes. En een goede plek voor een picknickmand. Wensen moeten er blijven en voorlopig genieten wij en vooral onze gasten van de rust,  afgewisseld met het geluid van het kabbelende water, en de terug kerende wilde eenden.

VERGEZICHT

Oktober is voor ons de start van  weidse uitzichten. Het mais wat halverwege de zomer zover gegroeid is dat het als een natuurlijke schutting werkt achter de boerderij is nu verdwenen.Ingrediënten, een maisveld in oktober, een paar stoere mannen, en groot materieel. Verbazingwekkend snel verwerken ze het hoge mais tot snippers. Van maaimachine naar de opvangbak van de tractor. Het is prachtig om te zien hoe mooi deze stoere mannen samenwerken. De tractors rijden af en aan, volle karren worden naar de boerderij gereden, om de wintervoorraad te lossen. Deze winter weer smullende koeien, die tevreden op de dampige stal komen te staan.

Zelfs onze kippen vinden het nu heerlijk dit lege veld te bewandelen, want zij mogen graag een graantje meepikken van de achtergebleven maiskolven welke nog eenzaam op het land liggen.  En wij, wij genieten weer van de enorme vergezichten, de opkomende zon en de reeën die hun weg weer proberen te zoeken langs de bosranden men het open veld.