Het weer is grijs, grijs en nog eens grijs.

Regen, wind en grijze luchten. Het beeld van dit weekend alhoewel ik mij niet veel aantrek van het weer, ik hou ook van de grijsheid. Grijs heeft ook vele tinten en kleuren en kan soms prachtig zijn, maar wel nat de afgelopen dagen. Toch waren er deze week momenten waar de zon zich liet zien, al in alle vroegte. De natuur reageert ook op de toch iets te warme temaperaturen, toch kan er best nog wel een fikse winter achter weg komen. Het blijft spannend, maar voor het nu de prachtige momenten van de spaarzame zonnige momenten.

Opvliegende ganzen in de vroege ochtend

spannend spel van licht en transparant

Als je je veel bezig houdt met beeld en vorm ontkom je er niet aan dat je waar je ook kijkt altijd een spanningsveld van contrasten kunt vinden. Dat zit soms in hele kleine elementen. Als je dan goed kijkt ontstaat soms een spannend beeld bij het opkomen van de ochtendzon. Dunne bladeren zijn net filters welke de zon doorlaten. Als je dat ontdekt neemt het even tijd, een goede positie innemen, zoeken naar een compositie, een liojnenspel en het moment van de lichtinval. Het levert altijd weer een spannende momentopname. Een moment welke ontstaat in een paar seconden. Want niets zo veranderlijk als het licht, een moment later kan het plotseling over zijn.

alledaagse dingen

Soms kijk je even opnieuw door het oog van je cameratoestel. Je ontdekt kleine details, klimop wat zich een weg baant via de zolder van de kleinveestalling. Een weg zoekend naar het licht vindt het binnen een klein kiertje om contact te zoeken met buiten.

De gieters staan leeg te wachten, op een zomer waar warmte de grond uit zal drogen. Gevuld met water zal de gieter de dorst lessen, maar nu staan ze leeg te wachten om niet te bevriezen in de winterkou.  De ochtenddauw blijft hangen rond de sproeier, een prachtig luchtig detail.

nachtvorst

Een nachtvorstje, en de wereld ziet er heel anders uit. Een tuin wordt een sprookjestuin, een feest om doorheen te wandelen. Altijd weer op zoek naar mooie en fraaie details. En is het spreekwoord niet: wie zoekt zal vinden.................. Als je goed kijkt ontdek je je eigen tuin steeds weer opnieuw.

 

Een enkel blad blijft hoopvol hangen, verdroogt, krult, er ontstaat een nieuwe vorm of een vorm veranderd in kant. Een verrassing diem ontstaat door de tijd.

een "luie" zondag

Hoezo, een luie zondag, de zon komt prachtig op, het land is berijpt met een klein wit laagje. En zelfs stilstaand water heeft een ijslaagje. Dan blijf je niet lang liggen en vertrek je al in alle vroegte om een rondje over het erf te maken. Fotograveren terwijl manlief zich inzet voor een lekker ontbijtje. En daarna, even zitten met een deken omgeslagen in de tuinstoelen, genietend van het uitzicht en een kop hete capucino. Dit alles om behalve te genieten ook de "werkdag" te bespreken. Te mooi weer om helemaal niets te doen, gewoon lekker buiten de tuin ruimen en het hoofd ruimen, genieten van de buitenlucht en de heerlijke zonovergoten dag welke nog de kou van de nacht in zich draagt.

We besluiten te hakselen, de berg gesnoeide takken voor over de bospaden en de kans aan te grijpen om de tuin iets op te schonen. Het meeste blad verwijderen bij de kerstrozen en de sneeuwklokjes. Dan komen ze eindelijk in het zicht. Halverwege de middag komen vrienden langs voor een wijntje en bij te kletsen van hun familiebezoek in Barcelona.

Buiten wordt het alweer behoorlijk koud, de winter dient zich aan in de nacht, we steken binnen gewoon een kaarsje aan.

details: rondje over het erf

            

Bij een oude boerderij zijn veel verscholen plekjes. Een paradijs voor spinnen. Altijd wel ergens een plekje te vinden om een klein kunstwerkje te weven. In navolging van Renny hier dan ook een aantal detailfoto,s gemaakt tijdens een klein wandelingetje over het erf.

    

Geartsje te Echtenerbrug

Hadden het op de planning staan om dit weekend even bij "Geartsje" langs te gaan. Echtenerbrug aan het Tjeukermeer, een prachtig gebied. Een gebied met een waterrijk verleden en linken met mijn eigen omgeving. Wat heeft Echtenerbrug nu met Opsterland te maken het gebied waar ik woon. In het verleden en het heden liggen de banden.

De band met `De Koophandel `, schepen en de turf......

In 1903 wordt er op de scheepswerf van Johannes Bos hard gewerkt aan het bouwen van een roefschip in opdracht van dhr. Feddema uit het Overijsselse Oldemarkt. Het skûtsje krijgt de naam “de Koophandel”, een naam die wel vaker aan een skûtsje werd gegeven. Door de niet erg economische lengte van 12 meter, werd binnen een jaar het schip verlengd tot haar huidige lengte van 16 meter en 56 centimeter.

Men gaat ervan uit dat het skûtsje o.a. in Friesland en Overijssel heeft gevaren, wisselend met turf, terpaarde, de inhoud van tonnetjes (toiletten), bieten en aardappelen. De turf werd indertijd van de turfbokken overgeladen in de skûtsjes die er mee naar de stad voeren.

De naam van het skûtsje werd meerdere malen veranderd: eerst werd het veranderd in “de twee gezusters”. Uit meetbrieven is bekend geworden dat rond de tweede wereldoorlog het skûtsje eigendom was van schipper Wietse Telkens, welke gehuwd was met Jeltje Houtsma. Zij hadden twee dochters, wat mogelijk de naam van het schip verklaarde. Later is de naam veranderd in “Hillebrand”.

De Helling 1910

Het skûtsje heeft vanaf eind jaren veertig tot in de jaren zeventig dienst gedaan als woonschip in Sneek. Professor Kok, een oogarts verbonden aan de Leidse Universiteit, heeft dit skûtsje in de jaren zeventig gekocht en weer zeilklaar gemaakt. Omdat dit skûtsje toen een enorme roestbak was, gaf hij het de naam “de bruine beer”. Later heeft Aize Kijlstra met dit skûtsje meerdere jaren gezeild in de klasse A-klein van de IFKS.

In 2008 is het 105 jaar oude skûtsje in handen gekomen van de “stichting behoud Tynster skûtsje” en zal het verder gaan onder de naam: 't Swarte Wief. En jawel, nu is het schip, een van de schepen waar Opsterland trots op kan zijn, hij heeft nu Tijnje als thuishaven, dat kleine dorpje bij ons in Opsterland. Leuk om van de verhalen uit het verleden te houden.

Terug naar het heden naar Geartsje waar we voor kwamen,

`Even bijkletsen, een lekker bakje koffie halen en ondertussen rondstruinen. En jawel daar stond hij, die prachtige kandelaar. Wit verven? Nee hij is goed zoals hij is. Samen met de andere "witte"kandelaar, een (nu wel witgeschilderd) rendier en een grillige tak is het een volmaakt stilleven op dat oud vergrijsd/roze kastje



  

Winter 2012, buiten zijn de dagen grijs en donker, binnen zorgen de kaarsen voor warm licht