Deel 3 van een sprookjestocht over het water.

Veel commentaar voeg ik niet toe. De vaartocht met blauwe luchten, een zon en hemelsblauw water. Omgeven door de herfstkleuren met hun gouden gloed. De stilte en de ruimte,Het lijkt alsof je in een betoverde sprookjeswereld terecht komt. Waar een fee rondloopt, zij heeft vast de tijd stil gezet, en de natuur aangeraakt met haar toverstokje, zodat alles veranderd in allerlei goudtinten. En omdat Feeën kunnen vliegen, vloog ze met ons mee en betoverde de lucht van een stralend blauwe lucht, waarin ze witte wolken , met zalm kleurige randen neer liet dalen. Ze fluisterde naar de zon om de boomtoppen op te laten lichten, of de donkere schaduwrijke plekken te voorien van twinkelende lichtjes spelend door het riet of de wortels van de bomen aan de oever.En later op de middag kreeg ze er nog niet genoeg van en speelde met de wolken totdat het donkere wolken werden, zwaar beladen met purperen tinten welke zich weerspiegelden in het gladde wateroppervlakte. Wij zuigen deze wonderlijke wereld op en nemen afscheid van de fee, maar nemen de herinneringen mee naar huis. Was dit nu de Efteling voor volwassenen?

Ja en dan blijf je fotograveren om niet te vergeten.

Hoezo rust op het water......

Rust, stilte en ruimte op het water. Een middag die langzaam aan je voorbij glijdt. Maar niet ongezien. De watervogels die heer en meester zijn van het water vliegen op en landen een eindje verderop neer. Maar ja het spel herhaalt zich want ook wij varen voorwaarts.

Het levert in ieder geval een aantal prachtige foto,s op, van een spiegelende start- en landingsbaan, opspetterend water, een prachtig schouwspel waar je niet genoeg van kan krijgen.

wordt vervolgd