Een wereld van zwart/wit, witte muren, witte gebouwen, zwarte raamkozijnen als lijntekeningen op een vel papier. Witte vlakke, zwarte vlakken, zonovergoten waar schaduwen zich hard aftekenen. Zo zwart wit, afgebakend en duidelijk zichtbaar in schril contrast met je herinneringen, ongrijpbaar die zelden zwart/wit zijn.
Zelfs de kippen lijken zich aangepast te hebben aan de omgeving, zwart/wit lijken ze op te gaan in hun omgeving.
Kunstenaar passen een omgeving aan aan hun kunst, het gebouw heeft witte muren en storende elementen zijn wit geverfd, waardoor ze misschien juist opvallen, tenminste als je het wil zien.
