Voor even voorbij?

Na hele fijne werkweken in het museum, Sinterklaas die bij het museum logeerde, vele klassen op bezoek en peuter en kleuterstemmetjes die vrolijk de Sinterklaasliedjes zingen, verbaasd de kamer van Sinterklaas ontdekken hebben we nu toch echt de Sinterklaas weken achter de rug.
Het wordt weer plaats maken voor een nieuwe (foto) tentoonstelling.

Zaterdagavond met de hele familie Sinterklaas gevierd. Hij had zowaar vele kado,s achtergelaten en met veel leesplezier en de nodige suprises zijn we weer beetgenomen en verwend. Natuurlijk ontbrak het niet aan de nodige pepernoten, chocoladeletters en speculaas. Al met al, heel fijn om met zijn allen te vieren. Helaas kon mijn moeder er niet bij zijn. De laatste tijd gaat het echt niet goed met haar en moet ze verschrikkelijk wennen aan een stap terug. Heel vervelend dat je niet altijd bij haar kan zijn, de gaten kan ik een beetje vullen, maar de leegtes niet.





Vandaag had ik eindelijk weer even tijd voor mijzelf en zijn we samen erop uit getrokken. Een dagje Giethoorn, is verschrikkelijk leuk in de winter, geen toerist te zien en geen drukte op de wandelpaden. Nee, Giethoorn is Giethoorn in de winter. Gewoon een dorp, vredig en lieflijk, een dorp met vele bruggen en vele sloten, boten aan de walkant, uitgestrekte rietvelden, prachtige luchten en natuurlijk restjes sneeuw en dooiend ijs. Een fikse wandeling door die frisse lucht met dreigende sneeuwluchten en een zon die volop probeerde door te breken. Prachtig licht deze winterse dag. Een stop bij een restaurantje voor de capucino met heerlijk warm huisgemaakt appelgebak zorgde ervoor dat we de wandeling weer goed konden hervatten.














We vonden nog larixtakken onderweg en mooi stukken dood hout, prachtig van vorm, dat kun je beslist niet laten liggen. Koude tenen leverde het op, maar ook sfeervolle foto,s en mooie momenten om mee naar huis te nemen. Gelukkig is daar altijd plaats voor in onze rugtas, en binnen pakken we de mooie herinneringen uit.

PS. Kan even niet terug reageren, helaas is het toetsenbord van mijn laptop kapot, zit nu boven in de kou, dat is niet echt inspirerend. Maar zodra mijn laptop weer in orde is........ nog even geduld.

Helemaal in je element

Soms heb je van die dagen, je weet je hebt een vrije dag aan je voeten liggen. Deze dag begint met een witte wereld. Ja heus er is vanacht sneeuw gevallen, geen dikke pakken. Nee gewoon heel bescheiden is de wereld versierd net een dunne serene laag wit, als een kleine warme wollen deken. Het is minder koud buiten, de lucht begint al vroeg te kleuren en dan weet je het, het wordt een prachtige dag. Vrijdag, Lisannedag, en als extraatje is Hans ook vrij. We gaan samen Lisanne halen en als we terug rijden door het bos kunnen we het niet laten om te stoppen. Prachtig de middagzon in die besneeuwde wereld. Friesland is niet alleen vlak en waterrijk, hier bij ons hebben we water maar ook bossen en de bossen hebben heuvels, ideaal voor de sleeën, maar daar ligt nog te weinig sneeuw voor. We maken een stevige wandeling, slepen dikke knoerten van takken mee de auto in, voor straks als Sinterklaas voorbij is en de kerst binnen wordt gehaald.













Thuisgekomen is de tuin het rijkdom van Jansen en Tielanus. Van gekkigheid weten ze niet wat ze moeten doen. Ze ravotten met elkaar, klimmen in de bomen en zitten Lisanne te plagen op de schommel. Zelfs een stel kisten voor opslag verandert in een prachtig eenvoudig stillevenWe nemen een grote kop dampende hete chocolade met slagroom, de dag kan niet meer stuk. Langzaam warmen we op en genieten ook thuis van die prachtige witte wereld met zijn vele gekleurde grijzen.

Alice in Wonderland, of......

Zaterdag en zondag, normaal een weekend waar niet gewerkt wordt maar met Sinterklaas in het museum weet je dat je dagen gevuld zijn. Toch kun je al vroeg genieten. Verbaasd over die prachtige witte wereld, kan ik het niet laten om met de camera een rondje over het erf te maken. Er is teveel om te fotograveren. De zon komt op, laat bladeren doorschijnend zijn, een schuurtje met ijsbloemen, en schermbloemigen veranderen in kerststerren (oh nee, daar hebben we het nog niet over, eerst de Sint). De groentetuin is verandert in een diepvrieskist, de groente hoeft alleen maar ontdooid te worden. Kolen kunnen er tegen, zeker de palmkool. Dit weekend is Lisanne bij ons te logeren (oftewel, werklogeren). Jazeker, ze is het hulpje van de goedheilig man, een hele eer, maar daarover later meer.













Zondagochtend trekt ze snel haar jas en handschoenen aan, amper tijd om te eten. Ze heeft namelijk iets bedacht. Jansen en Tielanus sprinten achter haar aan, gek van die witte wereld waarin ze nieuwsgierig rondstruinen. In de groententuin heeft Lisanne de bevroren waterton ontdekt. Ze gaat als een echte beeldhouwer hakken in het ijs. Bij de tafel graveert ze haar naam in de "sterren" van ijs die ze gemaakt heeft. Tielanus wil een knuffel en een aai, maar daar heeft ze echt geen tijd voor. Nu ligt op de bank een grote handgeschreven prijskaart, sterren € 0.10 cent en a.s. vrijdag dan graveert ze je naam erin voor € 0.25, die handelsgeest heeft ze vast van haar opa, die handelt in appels weet je nog daar aan de straatkant. Dus als je langskomt op vrijdag bij vriezend weer.....





















We hebben vanochtend iets meer tijd, maar om elf uur vertrekken we want dan verandert Lisanne in een minipiet en stapt de wereld binnen van Sinterklaas. Op terugweg zien we vaak de zon ondergaan, razendsnel. We genieten van de warme kleuren in de lucht, maar ook van de warme kleuren binnen in ons want dit was weer een vrolijke gekleurde dag die we met elkaar hebben gehad.